Klimmersbenen, een illustere Hoekenees en gouden korenaren

Frits Bakker

YGRANDE – We zijn met zeven fietsende mannen en een jongedame teruggekeerd van een weekje rondtoeren in het hartje van Frankrijk. Ik heb er tenminste één nieuwe vriend aan overgehouden: de illustere oud-Hoekenees Rinus van Doorn, die samen met zijn vrouw Matty in het kleine plaatsje Ygrande, op zo’n tachtig kilometer boven Clermond Ferrand een Chambres d’Hôtes bestiert waarin we met dertien man en vrouw in totaal waren ingetrokken. Wat een markant mens, die Rinus. Meesterverteller, aangename gastheer, bedenker van veel moois, maar niet uitgespr0ken ijverig om die creaties ook echt uit te voeren.

Foto Frankrijkgangers 2009

Ik heb er ook een prachtige spreuk aan overgehouden, aan dat weekje fietsen. De Twentenaar Gerrit Kampman, die jaren geleden naar hier is overgewaaid en lid is van ons clubje, kon het niet nalaten om met iets te veel drank in de man ons, westerlingen, toe te spreken met zijn lijfspreuk:

Uit gouden korenaren, schiep god de Twentenaren. Uit het kaf en de resten, de mensen uit het westen.

Ik moet er weer even aan terugdenken nu ik, in de vroege zondagavond, naar de bekerfinale tussen FC Twente en Heerenveen zit te kijken. ,,Je kijkt toch ook hè”, krijg ik een smsje uit zijn omgeving. Ja, ik kijk ook, maar ik ben niet voor Twente, ik ben voor Trond Sollied, omdat ik hem ken van een paar prachtige avonden met veel drank, die we met hem in Het Wapen van Axel doorbrachten.

Rinus van Doorn dus, een boerenzoon uit Hoek, die later van alles en nog wat heeft gedaan met paarden, schapen, embryos, tussen Spui en Magrette heeft gewoond, een tijdje in Engeland heeft rondgekeken en nu dus in dat kleine Franse dorpje terecht is gekomen. ,,Mijn zoons zijn de deur uit, ik heb tegen mijn vrouw gezegd, als we nog wat nieuws willen doen, dan moet het nu.”

Hij verhuurt twee authentieke vleugels aan gasten, die vrijwel altijd uit Nederland komen. En hij beweerde met stellige zekerheid, toen we gisteren vertrokken, dat hij nog nooit zo’n heerlijke week heeft gehad. Dat kan ook bijna niet anders, omdat hij er in Jan ’t Gilde, Bram Dieleman en mij kennissen van vroeger ontmoette, met wie hij veel oude herinneringen kon ophalen.

Voor ons was het in elk geval een mooie afwisseling aan het eind van een dag fietsen. En wie er nog niet aan toe is om al gelijk de Mont Ventoux, de Tourmalet, de Galibier, Alpe d’Huez of de Izoard te beklimmen, kan ik van harte aanbevelen om daar in het midden van Frankrijk de eerste kneepjes van het klimmen aan te leren. Ik heb er geleerd om razendsnel van buitenblad naar binnenblad te schakelen en de kransjes van de achterpion te bespelen.

Ik zou zeggen: zoek hem eens op, die markante Hoekenees, in Ygrande en in zijn onderkomen op moulinsducoupied.com

Advertenties

2 reacties

Opgeslagen onder Actueel

2 Reacties op “Klimmersbenen, een illustere Hoekenees en gouden korenaren

  1. van hecke henri

    volledig akkoord met uw standpunt en de beste therapie is niet een boete of een schorsing, wel hem laten doen waar hij zeer goed in is: koersen, zo vlug mogelijk, want nu hangt hij daar ergens leeg-niets-te-doen, piekerend en gevaar lopend om te hervallen in een andere stommiteit (want dat was het echt, we moeten niet flauw doen)

  2. henri volgens mij staat dit bij een verkeerd stukje

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s