De Giro bij Louis op grootbeeld

door René Schrier 

Ik heb een foutje gemaakt. Te laat kwam ik er achter dat ik op mijn vakantieadres dichter bij de Giro d’Italia zat dan ik me realiseerde. Ik had nog best een etappe mee kunnen pakken. Maar ze waren al gepasseerd. Stom. Dat heeft ook een beetje te maken met het feit dat de Giro in Frankrijk een beetje wordt stilgezwegen. Nu de Ronde van Italië 100 jaar bestaat is er wel wat extra aandacht bijvoorbeeld in Velo Magazine, maar de dagelijkse sportkrant l’equipe had er de afgelopen week amper een kwart pagina voor over.

 En als er in Frankrijk al stampei over de Giro wordt gemaakt is het over Armstrong of over doping. Waar volgens de Fransen iedereen zich schuldig aan maakt, behalve de Fransen zelf. En Armstrong is voor hen hoofdverdachte nummer één. Wacht maar tot straks de Tour de France begint. Dan is er niks mooier. Zo zit de wielerwereld in West-Europa nu eenmaal in elkaar.

Zoals misschien al een beetje duidelijk was, ben ik op vakantie. En dan heb ik niet de gewoonte – vooral om de goede vrede met mijn meisje te bewaren – om een halve middag voor een televisiescherm te gaan zitten. Vroeger mocht ik dat. Toen ik, in verband met mijn dochter, nog gebonden was aan de schoolvakanties en gemakshalve de Tour de France.  En iedereen die als wielerliefhebber wel eens op vakantie in Frankrijk is geweest tijdens de Tour de France, weet dat er niets gezelliger is dan met Fransen en toeristen ergens in een café een etappe van de Tour de France te bekijken. Binnen de kortste keren zijn  volstrekt onbekende figuren vrienden voor het leven.

Mooie plaatjes van fietsers in Italië zijn in Frankrijk moeilijk te vinden.

Mooie plaatjes van fietsers in Italië zijn in Frankrijk moeilijk te vinden.

Maar als je dan denkt dat je in een tweepersoonshuishouden heel wat te vertellen hebt, stuit je toch op problemen als je zegt dat je in je vakantie een paar etappes van de Giro op een scherm gaat volgen. Zeggen dat je ergens op een televisie de Ronde van Italië gaat bekijken, levert  ongeveer dezelfde reactie op als de mededeling dat Tom Boonen een etappe heeft gewonnen in een  rittenkoers in Afrika.

Nu is het volgen van de Giro in Frankrijk ook niet simpel. Behalve dan natuurlijk in het onvolprezen zwart op wit, genaamd de krant. (Ik heb ook al een beetje reclame gemaakt voor uitzendingen op internet en heb zowaar gemerkt dat het wel degelijk in het buitenland  te zien is.)  Het is gewoon donders moeilijk om een televisiescherm te vinden waarop de Italiaanse koers wordt uitgezonden. Het is alleen op commerciële sportkanalen te zien. En daar moet je voor betalen.

Nu ken ik Louis al ongeveer 20 jaar. Een prima kerel. Een dezer dagen viert hij zijn 84-ste verjaardag. Ooit als jongeling was hij schaapherder. Hij eindigde zijn  werkzame leven als kroegbaas en inmiddels is het enorme gebouw waarin die kroeg en allerlei woningen gesitueerd zijn eigendom van hem en zijn familie. Voor mij is hij een bron van informatie over allerlei traditionele dingen die met de Provence te maken hebben. Hij weet alles over de 32 winden in de Provence (hoezo dat gezeur over de Mistral?), kruiden die je beter doen voelen, de Transhumance (zoek het maar op op internet) en over sport in Frankrijk. Zijn nichtje speelde in het nationale damesrugbyelftal tot ze zwanger werd. En rugby stelt iets voor in de Midi. Gemeenteraadslid, tientallen jaren vrijwillig brandweerman; ik ben vereerd dat ik jaarlijks op zijn verjaardag mag komen. Louis heeft twee jaar geleden een groot plat televisiescherm gekocht. De precieze afmetingen ken ik niet, maar het is de moeite. En er moet ergens op het dak een  enorme schotel staan want hij kan alles ontvangen. Daar betaalt hij ook het abonnementsgeld voor. De familie monkelt er een beetje over, want wat moet zo’n man met al dat spul, maar het is zijn geld en sport is zijn  liefhebberij.

Hij kwam ook van de week met de mededeling dat de rus Menchov de  rest van het peloton fietsles heeft gegeven. Dat wij dan Menchov als Raborenner een beetje beschouwen als Nederlanderse renner heb ik hem meteen uitgelegd. Dus raad eens; ik ga bij hem een etappe van de Giro bekijken.

Ik heb de etappe van aanstaande woensdag uitgekozen. Want ik heb al eens eerder op dit blog geschreven dat wat mij betreft elke etappe bergop mag eindigen. Die van woensdag doet in ieder geval. Sterker het is een vrij korte etappe van slechts 79 kilometer en na 25 kilometer gaat het al naar boven. En dat blijft het gaan tot aan de finish op de berg met de duidelijk Italiaanse naam Blockhaus. Alleen na 51,4 kilometer gaat het wat naar beneden, maar dat duurt niet lang. Dus als er niets tussenkomt zit deze jongen samen met Louis voor het grote scherm. Ik weet niet eens hoe laat de uitzending begint.

Advertenties

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Actueel, Giro, Ronde van Italie, Tour de France, Wielersfeer

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s