Jurykorps van bedenkelijk niveau in Axel

Frits Bakker

AXEL/ZOTTEGEM – De jury-president uit Frankrijk, die kort voor de slotetappe in België tegen de organisatie zegt: ,,Ik ga een uurtje vroeger uit koers, omdat ik nog zo ver naar huis moet rijden.” De wedstrijdleider die op zaterdag, als er een juryvergadering gepland staat, zelf een rondje met de fiets gaat rijden. En de finale onderweg naar Zottegem, waarin een enorme blunder van de jury voor koersvervalsing zorgt en de koers eindigt in een onvoorstelbare chaos in de voorste gelederen…

De Juniorendriedaagse van Axel is een fantastisch georganiseerde wedstrijd, met een bestuur dat het klappen van de zweep kent, honderden vlaggers onderweg die elk weggetje afzetten, buitengewoon behulpzame vrijwilligers, maar de koers is altijd nog afhankelijk van wat er onderweg gebeurt. Dat wil zeggen: als het jurykorps van de KNWU de baas is.

Juryaxel

 

En de baas, dat willen ze graag zijn. Ik was zelf, onderweg in de zaterdagetappe, toevallig tussen de ploegleiders terecht gekomen. Dat leverde me een streng vingertje op van een jurylid en zondagmorgen een reprimande van een jonge, arrogante KNWU’er. ,,Wij gaan vandaag doen wat wij jou zeggen”, riep hij door mijn open raam, op een toon die alleen dat soort vreselijke mensen kan aanslaan.

Ik had het nog kunnen verdragen als het een jurykorps van niveau was geweest. Maar wat zich daarvoor al had afgespeeld en vooral op zondag in de finale van de Belgische etappe, verdiende een dikke onvoldoende. Het schijnt, zo was gisteravond in de wandelgangen te beluisteren, dat de Zeeuwse consul Jan van Haneghem ook die mening had. Hij zou van plan zijn om een zeer kritisch rapport te schrijven.

Ere wie ere toekomt in dit geval: George van der Sijpt uit Koewacht is een man die pijlsnel alle uitslagen en klassementen in zijn computer heeft opgeslagen, Henk van der Linden is een voortreffelijke speaker, Jeannette van Zanten handelt naar de praktijk en niet altijd naar de wet.

Voor de Axelse organisatie is het gelukkig allemaal achter de schermen gebeurd. Het had alleen nog veel slechter kunnen aflopen. Zondag was een kopgroepje van zes, met de latere winnaar Jasper Bovenhuis en zijn Duitse concurrent Niklas Arndt, meer dan een minuut uitgelopen, zodat één juryauto, vijf ploegleiders, ik met mijn persauto en Toon Deij met de rondemissen achter de kopgroep aanreden.

Drie kilometer voor het einde, op een veel te smal weggetje, werd er opeens over de koersradio geroepen dat iedereen aan de kant moest, omdat het peloton dichtbij kwam. Daarin zat de gele trui, Dylan van Baarle, die vocht voor zijn laatste kans. Het was een onverantwoord manoeuvre wat daar gebeurde: zeven auto’s langs de kant en een piepklein gaatje waar de renners van het peloton zich doorheen moesten worstelen.

Dat moest wel slecht aflopen, zagen we allemaal. En het gebeurde ook: het peloton laveerde tussen de auto’s, hier en daar viel een renner, het tempo lag bijna helemaal stil en in de chaos werd de koers vervalst.

Zelden zo’n enorme blunder gezien van een jurykorps dat zich kennelijk internationaal mag noemen. Jan van Haneghem, doe vandaag maar eens wat een consul behoort te doen: een kritische beoordeling versturen naar de KNWU en de UCI.

Advertenties

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Actueel, Junioren en nieuwelingen

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s