Jo de Roo op een rommelmarkt

door René Schrier

Zondagmorgen was ik op een rommelmarkt in het Zuid-Franse dorpje Sillans-les-Cascade. Ik was er al eens eerder geweest en herinnerde me dat het er wel gezellig was. Dus besloten we er weer eens een kijkje te nemen. Die rommelmarkten (de Fransen noemen ze vide greniers, wat staat voor het leegmaken van de zolder) zijn tegenwoordig al minder leuk. Er was een tijd dat in typemachines spaarde en ik heb er heel wat op dergelijke markten gescoord. Tegenwoordig wordt je doodgegooid met oude videotapes en dvd’s en vanmorgen heel wat kleding. En dat zijn een paar categorieën die me niet zo interesseren. En dat heb je ook nog de mensen die beroepshalve op de rommelmarkten staan en zich antiquair noemen met absurd hoge prijzen voor hun spullen.

Een beetje afgepeigerd maar wel gewonnen.

Een beetje afgepeigerd maar wel gewonnen.

Toch mocht ik die morgen niet mopperen. Ik scoorde eerst een oud zwart blikken fotocameraatje van het merk Lumière. Daarna was mijn meisje – ze rookt helaas – in haar nopjes met een asbakje met een mooi provençaals zonnetje voor 50 cent. Ik had me voorgenomen eens te kijken naar oude Franse landkaarten en atlassen, maar daarvan kon ik niets bijzonders vinden. Uiteindelijk viel mijn oog op het Franse wielerjaarboek van 1993 met daarin opgenomen de geschiedenis van Parijs-Tours. Aanvankelijk vond ik dat ik met 4 euro er eigenlijk iets te veel voor had betaald, maar als snel zag ik bij het doorbladeren van het hoofdstuk over Parijs-Tours de foto’s van twee Zeeuwen; Jo de Roo en Jan Raas. En dat vond ik toch wel weer leuk.

Er wordt vooral over De Roo lovend gesproken in het jaarboek. De soepele Nederlander die indruk maakt door in 1962 en 1963 Parijs-Tours te winnen en dat kunstje ook te flikken met de Ronde van Lombardije in diezelfde jaren en in de tussentijd ook nog de overwinning van Bordeaux-Parijs mee te pakken. Chapeau, staat er letterlijk in het jaarboek, en terecht. Trouwens op de foto die van De Roo is gepubliceerd is wel te zien dat hij het niet cadeau heeft gekregen. Hij ziet er simpel gezegd afgepeigerd uit. Jo reed toen aan zijn shirt te zien voor St.Raphaël/Campagnolo. Aan Jan Raas worden minder woorden gewijd in het jaarboek. Toch won ook hij Parijs-Tours tweemaal (1978 en 1981).

Achterin het boek een overzicht van alle koersen die er in 1993 toe deden. En dan zie je bijvoorbeeld dat in dat jaar Jo Planckaert de Ronde van Midden-Zeeland won, voor achtereenvolgens Vanderaerden, Nelissen, Redant en Capiot. Zeg maar eens dat er in Goes geen grote namen finishen. Erik Breukink werd Nederlands kampioen en Leontien van Moortsel wereldkampioen. Toch leuk om dat allemaal weer eens na te slaan.

Advertenties

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Actueel, Tour de France, Wielersfeer

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s