PZC-equipe geeft geen krimp in Delta toertocht

Frits Bakker

MIDDELBURG – Wat doet die mevrouw met dat kleine, driftige keffertje daar zo half op de straat? Ik geef een ruk aan mijn stuur en kan het beest nog net ontwijken. ,,We zitten in een koers, oppleuren hier”, denk ik, maar ik roep het gelukkig niet hardop. En die zuur kijkende man, die met zijn auto een bochtje iets te ruim neemt en verrot wordt gescholden door de koplopers in ons pelotonnetje. ,,Kijk toch uit man, wat is dat voor een debiele rijstijl….”

We rijden in de Delta toertocht met het PZC team en twee genodigden (Bram en Esmiralda) en wanen ons vier uur lang (en honderdtwintig kilometer ver) voor één dag echte profrenners. De weg is een beetje van ons, denken we. Zelfs als er op de Zeelandbrug een dame die ons met de fiets tegemoet komt, heel hardgrondig ‘ametanterikken’ roept, zeggen we tegen elkaar: ,,Wat denkt dat wijf wel niet.”

Het is, we geven het toe, een beetje stoere rennerstaal die we uitslaan, want anders zijn we nooit zo grof in de mond. Met dertig, 35 en soms zelfs even over deveertig per uur, gierende bandjes, op buitenblad de Zeelandbrug op, zestien tandjes achter, knallen op de Stormvloedkering, waaiers maken, we maken het allemaal mee. En dat maakt een ander mens van je.

De PZC-equipe voor de start van de Delta toertocht met Kees, Frits, Esmiralda, Arjen en Leo, op deachtergrond Bram en de zoon van Harmen. foto Rolf Bosboom

De PZC-equipe voor de start van de Delta toertocht met Kees, Frits, Esmiralda, Arjen en Leo, op deachtergrond Bram en de zoon van Harmen. foto Rolf Bosboom

Mijn collega Harmen, die de meeste interviews op zijn racefiets doet, trekt een ongewone belangstelling van de snelle, goed gesoigneerde toerrijders. Hij heeft een enorme tas op zijn rug hangen, wat zeer ongebruikelijk is in dit soort ritten. ,,Wat is dat nou voor een rare”, zie je ze denken, totdat Harmen gas geeft en met een tussensprintje alles uit zijn wiel rijdt.

,,We blijven bij elkaar, wat er ook gebeurt”, had Arjen, onze kopman, ons in de morgenuren nog bezworen. Die koersinstructie volgen we op tot aan de tussenstop in Zierikzee. Bram en Esmiralda rijden wel een tijdje voorop in een snelle groep, maar blijven op tien kilometer van Zierikzee keurig wachten op de rest. Kees heeft een inzinking (,,te weinig getraind en iets te veel kilo’s dit jaar hè), mar valt er later weer door.

De stop is vooral een opstopping, omdat er maar één klein kraampje is waar de duizenden deelnemers een flesje drank kunnen kopen. ,,Wegwezen, we zitten nu toch lekker in het ritme”, zeggen we tegen elkaar. En dan brandt de koers pas echt los.

We raken elkaar kwijt, omdat de koers (net echt) op de kant gaat, zoals dat heet in wielertaal. En het peloton wordt met flinke snokken uit elkaar gereden. Ik roep tegen Esmiralda: zal ik je even naar voren rijden? Maar ze vindt het te gevaarlijk en kiest voor de veilige boezem van het peloton. Daar gaat het met 35 in het uur ook nog hard genoeg.

Bram ontpopt zich als onze gangmaker, Leo toont een bewonderenswaardig karakter, Harmen en zijn zoon rijden zich helemaal leeg en moeten dan pas lossen. Het wordt een finale die de Delta Tour ons een paar uur later niet kan verbeteren, met veel hongerkloppen, krampaanvallen op de Kattendijksedijk, veel uitgewoonde gezichten. ,,Heb jij nog water in je bidon”, vraagt een donkere man aan een spoorwegovergang bijna smekend. Hij kijkt alsof hij voor de poorten van de hel wordt tegengehouden.

De PZC-equipe geeft geen krimp, trekt nog een laatste korte sprintje en rijdt gegroepeerd over de eindstreep. ,,De PZC, een krant met karakter”, roept de speaker even later als we het terrein van de Zeelandhallen verlaten.

,,Kunt u dat ook eens zachtjes tegen meneer Wegener zeggen”, vraag ik hem, in de nadagen van mijn carrière.

Advertenties

1 reactie

Opgeslagen onder Actueel

Een Reactie op “PZC-equipe geeft geen krimp in Delta toertocht

  1. Arno

    Hé Frits,

    De kramp was vlugger weg dan verwacht. Doordat jullie vlak voor Kloetinge stil stonden heb ik jullie toch nog kunnen inhalen.
    Dat oponthoud voor de spoorbomen was overigens toch nog welkom hoor.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s