Ik gun het Koos van harte, die titel op NK

Frits Bakker

LANDGRAAF – Twee jaar geleden was hij er nog helemaal beduusd van, nu zat hij er bijna als een routinier bij. Voor zijn tweede Nederlandse titel op de weg had Koos Moerenhout vooral een splijtend eindschot nodig op de wielerbaan in Landgraaf. Daarna, op de persconferentie, moest hij tot vervelens toe uitleggen hoe hij het had verwerkt dat hij voor Rabo niet naar de Tour mag.

Koos Moerenhout, een prachtige kampioen. foto Pro Shots

Koos Moerenhout, een prachtige kampioen. foto Pro Shots

Hij antwoordde zoals Koos altijd al is geweest: bescheiden, soms een tikje schuchter zelfs, zonder zijn wielerbaas te kwetsen, maar je voelde de frustratie in zijn woorden. Waaróm wordt hij eigenlijk thuis gelaten? Dat zou Erik Breukink maar eens precies moeten uitleggen, want Koos heeft onder meer in de Ronde van België, in de Dauphiné Libéré en nu zeker op het NK laten zien dat Rabo geen betere meesterknecht had kunnen hebben.

Maar goed, Koos blijft thuis. Hij mag weer een jaartje genieten van zijn rood-wit-blauwe trui en dat is hem van harte gegund. Wij kennen hem in Zeeland maar al te goed, omdat het zijn trainingsterrein is. Ik lees soms in kranten wel eens dat Koos een Zeeuw is, zo is hij verbonden met dit gebied.

Zijn vader, John, heeft er jarenlang rondgereisd. Hij bezocht horecagelegenheden als vertegenwoordiger en zo heb ik hem leren kennen. Mijn vriend Jan Dieleman, tot voor kort eigenaar van Het Wapen van Axel, sprak elk jaar wel een keer af met John en zijn vrouw als we in de Tour waren. Dan reden we samen op of  reed John een etappe mee in onze persauto.

We zullen hem missen dit jaar, nu Koos er niet bij is in de Tour. En we moeten maar eens werk maken van de afspraak die hij altijd wil maken. ,,We gaan nog eens een keer fietsen in Zeeland hè”, roept hij altijd als ik hem zie. ,,Jij en Jan en ik, een mooi ritje maken en daarna gezellig eten en drinken.”

En als ik Koos, toch tweevoudig Nederlands kampioen nu, moet typeren als mens, dan kom ik uit bij onze jaarlijkse afspraken voor de World Cup in Sluiskil, waar ik hem graag in het sportforum van de persconferentie heb. Toen ik hem de eerste keer belde, zei hij: ,,Zou ik iets voor mijn onkosten mogen rekenen, Frits?” Met zijn eerste Nederlandse kampioenstrui om vroeg ik hem voor de tweede keer. Hij was weer uiterst vriendelijk en zei op het laatst: ,,Mag het nu ietsje meer zijn, Frits, omdat ik kampioen ben.” Ja, natuurlijk Koos.

Ik ben benieuwd wat het dit jaar zal worden, maar wat hij ook vraagt, we willen hem er maar wat graag bij hebben.

Advertenties

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Actueel, NK wielrennen

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s