Wagtmans stuurde een brandende kat op me af

Frits Bakker

LA GRANDE MOTTE – Twee redelijk vlakke etappes en de proloog achter de rug, morgen krijgen we één van de mooiste disciplines uit het wielrennen te zien. Ik kijk uit naar de ploegentijdrit, omdat het zo geweldig is om die gestroomlijnde treintjes, de renners op hun ultramoderne tijdritfietsen in ploegverband over de weg te zien razen. Het was vroeger de grote specialiteit van de Raleighploeg van Peter Post, nu kunnen we ons geld zetten op Saxo Bank (met Cancellara, de Schleck-broers en Larsson), Astana (Leipheimer, Contador, Armstrond) en Garmin Slipstream (Wiggins, Zabriski en Millar). Zoals het er nu naar uitziet gaatn die het in de komende Touretappe uitmaken.

Jan Raas, weet ik nog wel, vond het maar een rare discipline, zo zei hij tenminste altijd, maar hij kon de gepatenteerde tijdrijders van Raleigh soms wel opzwepen naar een explosieve finale.

Met Fabian Cancellara is Saxo Bank voor mij de grote favoriet om morgen toe te slaan, vooral ook omdat Bjarne Riis een systeem heeft uitgedokterd dat al jaren goed werkt. Het is de kunst om de aflossingen feilloos te regelen, de krachten goed in te schatten en de tijdrijders in slagorde naar voren te sturen als de finale wordt gereden.

Ik verwacht niet veel van Rabo, want na de teleurstellende proloog denk ik eerlijk gezegd dat Denis Menchov zijn beste kunstje in de Giro heeft laten zien. En bovendien hangt hem de affaire Wenen om de nek die elk moment naar buiten dreigt te komen en waarvoor Rabobank ook voor andere renners zijn hart vasthoudt.

Bij een ploegentijdrit moet ik ongemerkt nog altijd denken aan Rini Wagtmans. We kregen twee jaar geleden op de krant een bericht binnen dat het Zeeuwse Tourcomité de ploegentijdrit uit de ProTour, die een paar jaar in Eindhoven was gehouden, naar Zeeland wilde halen. Ik kon het me niet voorstellen, belde met Pieter Stoter van het comité en die sprak ook van een absoluut onzinnig bericht.

Het bleek van Rini Wagtmans, die toen nog wedstrijdleider was van de Delta Tour, afkomstig te zijn. Hij had het tegen een journalist verteld die hem op zijn woord had geloofd. Ik hield het bericht uit de krant, waarover Rini woedend was. Hij belde me op en brieste: ,,Ik sleep je voor de rechter en stuur een brandende kat door je huis.´´

Zijn woede was snel weer gezakt, want inderdaad bleek er niets waar van het verhaal. Een toen ik Rini niet veel later weer tegen het lijf liep, was hij uitermate vriendelijk. ,,Hé Frits, hoe gaat ie jongen?´´

Ik mag Rini wel, omdat hij altijd zo aandoenlijk kinderlijk is gebleven. Hij wil nog altijd met mensen op de foto, met zijn eigen toestel. Zo kwam hij in Rotterdam bij de presentatie van de Tour op me afgelopen en zei: ,,Frits, wil je mij even trekken met Prudhomme?´´ En hup, ging ie weer met de Tourbaas op de foto, voor zijn archief.

Zaterdag in Monaco liep ik langs de ploegen en daar stond ie weer. Rini op de foto met Pieter Storms, met een stralende lach.

Ik wil er maar mee zeggen dat Rini altijd mijn vriend zal blijven, ondanks die brandende kat.

Advertenties

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Actueel, Dagboek Tour de France, Dagboeken, Tour de France, Wielersfeer

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s