Nederland heeft de beste juryleden

Frits Bakker

MONTPELLIER – De joviale blik van Martin Bruin en de gulle lach van Jan van Gestel zijn haast niet meer weg te denken uit de Tour de France. Waar Jean Paul van Poppel, Michael Boogerd, Jeroen Blijlevens en andere bekende Nederlandse renners weer al achter de schermen zijn verdwenen, spelen de twee Nederlandse routiniers van het internationale jurykorps nog altijd een hoofdrol in het grootste wielercircus ter wereld.

Martin Bruin is baas over het koersgebeuren, hoofd wedstrijdleider, Jan van Gestel dopingcontroleur. Die functies zijn vooral sportief, want als het om de organisatie van de Tour zelf gaat, zijn het natuurlijk Christian Prudhomme en Jean Francois Pecheux die bepalen wat er gebeurt.

Het mag niettemin opvallend heten dat twee Nederlandse juryleden mogen opdraven in – hoe kan het anders – een korps met vooral veel Fransen. Maar we durven wel te zeggen dat we in Nederland de beste juryleden hebben van de wereld, dat is door de jaren heen bewezen.

Het gaat wel eens mis, zoals in de Juniorendriedaagse van Axel, waar de internationale koers werd geleid door een minder competente jury, maar in veel gevallen staan we bekend om onze deskundigheid. Want niet alleen Martin Bruin en Jan van Gestel zijn internationaal bekend en gelouterd, Mirjam van Es en Tijn Swinkels zijn ook van het allerhoogste niveau.

De Zeeuw Wim Jeremiasse, die Mirjam van Es nog heeft opgeleid, was de voorloper van dit jurykorps. Hij zwaaide vele jaren de scepter als koerscontroleur in de Tour en de Giro. Willem was een autoriteit, streng, rechtvaardig en soms ook met een zekere flexibiliteit, die nodig is om een peloton goed in de hand te houden.

Ik heb nog eens een paar dagen met hem opgetrokken toen ik met Ap den Doelder in de Giro rondtrok. Het was de ronde waarin Marco Pantani in de laatste dagen tot groot verdriet van alle Italianen vanwege een te hoge hematocriet door Willem uit de koers moest worden gezet.

Willem vroeg me, toen we naar huis gingen, of ik een koffer met spullen voor hem mee wilde nemen, omdat hij al zijn bagage niet in het vliegtuig mee kon nemen.

Het was, hoe jammerlijk ook, niet zo ver meer voor zijn dood, want op de Weissensee, waar hij ook jurylid was bij de schaatsmarathon, is Willem op 2 februari 2000 met zijn auto door het ijs gezakt en verdronken.

Op zijn begrafenis in Schijndel, waar hij als rasechte Zeeuw later was gaan wonen, kwam de hele wielerwereld hem een laatste groet brengen.

Advertenties

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Actueel, Dagboeken, Tour de France

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s