Met twee zatte travestieten op de foto op Arcalis

Frits Bakker

ANDORRA – De Tour zit er weer bijna op voor Toon Deij uit Axel. Morgen reist hij verder om dinsdag weer een chemokuur te ondergaan in Frankfurt, maar eerst ziet hij de karavaan nog voorbij trekken op de Col d´Envilara.

Vandaag de derde en laatste aflevering van het dagboek van Toon in Andorra.

Dag 3.

,,Het is me wel weer een dagje geweest op de Arcalis. Wat een mooie koers gezien en aardig gescoord met Deto Jeans. We zijn door mensen in Nederland gebeld dat ze de naam een keer of tien hebben zien staan op tv. Daar kan geen reclame tegenop.´´

,,We stonden op de plaats waar Cadel Evans aanviel, maar daar zag je al dat zijn pijp ver leeg was. Het was meer een schijnaanval, om te laten zien dat hij zich nog niet gewonnen geeft. Het mooiste gevecht speelde zich natuurlijk binnen de Astana-ploeg af. Ik ben benieuwd hoe dat gaat aflopen, want Armstrong zal zich niet zo maar neerleggen bij het kopmanschap van Contador. Dar is hij veel te eerzuchtig voor.´´

,,In de uren voordat het peloton voorbij kwam, was het een gekkenhuis op weg naar de top. Wat ik allemaal heb zien passeren zeg, zelfs een fietser in een trouwjurk met een huilende bruid achter hem aan. En ik ben op de foto gegaan met twee travestieten. Ze maakten overal een stopje, kregen van iedereen wat te drinken en waren ladderzat toen ze bij ons kwamen.´´

,,Ik zit nu in een restaurantje op de Passa de la Casa op de Envilara. Je raadt nooit wat hier is gebeurd. We waren achter de escorte van de Tour aangeglipt, zodat we de file hebben gemist. Ik zet mijn camper neer, moet plassen, loop naar de vangrail en terwijl ik dat sta te doen, staat er ook een vent twintig meter van me vandaan naar beneden te plassen. Ik kijk nog eens goed en zie dat het Jan Dieleman uit Axel is. Zonder ook maar iets af te spreken, ongelooflijk.´´

Morgen is mijn laatste dag dus. Jan en zijn vrouw Magda gaan nog verder met de camper, ze blijven de hele Tour volgen. Ik moet helaas afhaken, maar ben ook wel blij dat ik er weer bij kon zijn. Frans Maassen stopte onderweg bij ons met een blik vol ongeloof. Toon, zei hij, ik dacht dat jij er al lang niet meer was. Hij bleef zo lang staan, dat de renners om zijn auto heen moesten rijden.´´

Zo, ik hoop dat het aardig was, drie dagen vanuit de Tour. Ik ben weg, morgen nog even kijken, de rest volg ik wel op tv.

Voor iedereen: nog een mooie Tour gewenst.

De groeten

Toon en Siska

Advertenties

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Actueel, Dagboek Tour de France, Dagboeken

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s