De Tourmalet staat onuitwisbaar in mijn geheugen

Frits Bakker

SAINTE MARIE DE CAMPANS – We hebben het nog maar eens opgehaald, een paar weken geleden, toen mijn ex-collega Sven Remijnsen zijn huwelijksfeest vierde met de mooie Chileense Eliza. ,,Weet je nog op de Tourmalet´´, kwamen we later op de avond, na een paar wijntjes, weer op dat onuitwisbare Touravontuur uit.

We waren samen in de Tour, Sven en ik. En ik had mijn racefiets in de auto meegenomen, omdat ik persé eens een befaamde Tourreurs op wilde rijden. Dat werd dus de Tourmalet, vanuit Sainte Marie de Campans, een legendarische plaats in de Tourhistorie.

We hadden afgesproken dat ik vroeg, zo rond zeven uur, zou vertrekken en dat Sven een dik uur later met de auto achteraan zou komen. ,,Ik hoop dat ik dan wakker ben´´, had hij zich op voorhand al een beetje geëxcuseerd, want geen betere slaper dan Sven Remijnsen.

Toen ik halverwege de berg even belde, lag hij nog in diepe rust. ,,Ik kom er aan, zo snel mogelijk´´, probeerde hij me met een slaperige stem nog wat op te beuren. Verderop belde ik nog eens. Hij was onderweg, maar stond stijf van de stress. ,,Zo veel mensen op de weg, dat overleef ik niet´´, hijgde hij.

Ik was boven, toen Sven nog nergens te zien was, maar een half uurtje later kwam hij er aan, druipend van het zweet. ,,Ik heb meer afgezien dan jij op je fiets´´, kon hij er slechts uitbrengen.

Hij zette de auto tegen een helling, boven op de berg, en we gingen wat wandelen tussen de duizenden mensen die er al stonden om de Tour later op de middag voorbij te zien komen. We kwamen in een cafeetje Jo de Roo en Marcel Remijn tegen, die de berg van de andere kant waren opgeklommen. Jo vertelde me dat hij die dag gehuldigd was in het Tourdorp.

Ik dacht: ga ik even een verhaaltje van tikken voor de krant. In de auto, bij 35 graden, zette ik de motor en de airco aan. Tien minuten later sloeg hij af en ik zag tot mijn verbijstering dat er geen druppel diesel meer in zat.

Ik in paniek, Sven met een panische angst op het gezicht. We zijn een hele rits campers afgegaan om te vragen of ze een kannetje diesel hadden. Nee, niemand.

De schrik sloeg toe. Bovenop de Tourmalet, zonder benzine, geen tankstation in de buurt. ,,Toen ik wegreed´´, zei Sven, ,,zat ie nog voor een kwart vol, gek he?´´

We gingen samen op een rotsblok zitten, heel hard nadenken over een noodplan, als de Tour voorbij was, hoe we naar beneden zouden kunnen komen.

Ik kreeg plotseling een lumineus idee. ,,Sven, eenkwart tank, dat kan toch nooit´´, vroeg ik hem. En ik zei: ,,Het zal toch niet zijn omdat hij schuin tegen de berg op staat.´´ Svens gezicht straalde ineens van opluchting. ,,Ja, zou natuurlijk wel eens kunnen.´´ We duwden de auto van de helling af en inderdaad, de benzinetank zat weer voor een kwart vol…´´

Ik durf er, als man die toch niet bekend staat om zijn vernuftige kennis van techniek, nog altijd over opscheppen als ik onder collega´s en vrienden ben, want het is een van de hoogtepunten uit mijn Tourhistorie.

Vandaag zit de Tourmalet weer in het parkoers. Voor mij een gedenkwaardige dag, niet allen vanwege dat bizarre avontuurtje, maar ook omdat ik hem zelf ooit heb beklommen.

Advertenties

5 reacties

Opgeslagen onder Actueel, Dagboek Tour de France, Dagboeken

5 Reacties op “De Tourmalet staat onuitwisbaar in mijn geheugen

  1. Niels

    Frits !

    Hoe is het mogelijk, dat jou dat moet overkomen…

    Veel plezier !

    Gr. Niels en Daisy

    • fbakker

      Ik heb ook niet de pretentie de handigste te zijn van het profpeloton. Dat geldt ook voor de mountainbikers in de winter, Niels. Maar eigenlijk, vraag het maar aan Daisy, zijn wij mannen niet gezegend met veel kwaliteiten. Ik heb gelukkig een handige, lieve vrouw. Zijn zeldzaam hoor.
      Frits

  2. Sven

    Ja, er was altijd wel iets zoek in de Tour: de autosleutels, de auto, de papieren, de telefoon… Maar daar lezen we hier nooit iets over, gek hoor. :-) Mooie tijden, Frits. Vive le Tour!

  3. Marc Groosman

    Deja vue??
    Even lekker gelachen om je verhaal over de Tourmalet met Sven.
    Had het al in geuren en kleuren gehoord, maar toch nog wat nagenoten. Mooie, onwaarschijnlijke verhalen doen het altijd!
    Morgen weeeeer Cavendish? Da’s dan weer 30 punten voor de PZC tourmanager. Kom ik misschien eens van die laatste plaats onder de Hoekenezen af.
    ..kun jij niet wat helpen??
    Groeten vanuit Hoek!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s