De Kamikaze van Tasjkent teisterde jarenlang het peloton

Frits Bakker

ZOTTEGEM – Kennen ze Djamolidin Abdoesjaparov nog in Zottegem? Ik vroeg het gisteren in de kermiskoers van Heusden aan de bazin van de Leeuw van Vlaanderen. Ja, ze kennen hem nog, de stoere Rus, vanwege zijn reputatie, maar ook omdat hij een vaste bezoeker was van dat café waar de zeventigjarige (nu 84) Adriënneke met zachte hand regeerde en veel wielrenners sterke verhalen kwamen vertellen. Abdoe bleef er ook wel eens laat hangen in de tijd van de voorjaarskoersen, of als hij gewoon even in België was, vooral in het jaar dat hij voor de Novell-ploeg reed van Jan Raas.

Abdoesjaparov sprint naar een overwinning en laat een spoor van vernielingen achter zich.

Abdoesjaparov (midden) sprint naar een overwinning. Hij liet vaak een spoor van vernielingen achter, maar ging dit keer vrijuit. Wilfried Nelissen (links op de grond) reed in Armentieres tegen een fotograferende politieagent op. Laurent Jalabert zweeft ook door de lucht.

Djamolidin Abdoesjaparov (van 28 februari 1964) ,alleen de naam al. Ik heb zelden een wielrenner gekend die zo veel bijnamen had in het peloton. Zo maar een greep: de Kamikaze van Tasjkent, de Dolle Tartaar, de Tasjkent Terminator, de Kanonskogel van Tasjkent, de Cowboy van Tasjkent, de Fietsende kamikaze…

Zijn carrière heeft niet zo lang geduurd, maar was wel spraakmakend door zijn snelheid, zijn bravoure en spectaculaire valpartijen. De Oezbeek maakte als amateur in zijn land al furore, onder andere met ritzeges in de Vredeskoers. Hij werd na de val van de Berlijnse Muur prof, eerst bij het bescheiden Alfa Lum, daarna in 1991 bij Carrera. En won bijna uit het niets zo maar Gent-Wevelgem, in een sprint met Cippolini, Ludwig en Vanderaerden.

Daarna ging het snel, kreeg hij onder andere contracten bij Lampre, Polti, Novell, Ceramice en Lotto en werd hij één van de snelste sprinters ter wereld. Abdoe won drie keer de groene trui in de Tour de France, won er negen etappes, won zeven etappes in de Vuelta, één in de Giro en nog vele eendagskoersen. Totdat het in 1997 zo maar ineens over en uit was. Hij reed dat jaar voor Lotto en werd in de Tour de France betrapt op dopinggebruik. Abdoe werd voor een jaar geschorst en is nooit meer teruggekeerd in het peloton.

Wat ik me vooral van hem herinner, is dat ene jaar dat hij voor Raas reed. Op de presentatie van de ploeg, in het Sheraton hotel bij de luchthaven van Zaventem, zag ik hem staan aan de bar, vlakbij een paar sjieke dames, met die keiharde kop hem, donkere haardos, donkere, soms ook melancholieke ogen, een gebit en een kin waar elke vrouw bang van zou worden. En toch had hij nog wel wat, zoals de meeste sprinters, vooral als hij in zijn koersbroek die machtige dijen toonde.

Djamolidine Abdoesjaparov in het groen van de Tour de France, dat hij drie keer won in zijn carrière.

Djamolidine Abdoesjaparov in het groen van de Tour de France, dat hij drie keer won in zijn carrière.

We zijn hem allemaal een beetje uit het oog verloren na zijn carrière. Wat de kenners nog het meest bijstaat, is de val op de Champs Elysées, in de massasprint in de Tour de France van 1991. Dat was nog maar het begin van de kamikaze-acties die het peloton jarenlang hebben geteisterd.

Ik las op een forum dat er nooit meer iemand van hem heeft gehoord, maar Luuk Blijboom, een collega van de Telegraaf, schreef vanmorgen op Twitter dat hij van Sergei Lagoetin van Vacansoleil had gehoord, dat Abdoe een cafeetje heeft aan het Gardameer, samen met een Italiaanse.

Ik denk dat ik, als we nog eens aan het Gardameer meer zijn, maar eens een rondje met de fiets ga doen en elk café even bezoeken. Ik zou die kop zo weer herkennen. En zullen de herinneringen aan de Kanonskogel van Tasjkent weer bovenkomen.

Een van de mooiste anecdotes over de Oezbeek komt uit ‘Honderd mannen’, een paperback van Mart Smeets uit 2003:

,,Hij keek me enige tijd aan, alsof hij mijn vraag niet begreep, stond op, schoof zijn geslacht in zijn broek even opzij, legde de andere hand op mijn schouderen zei: ik win de etappe naar Parijs, dat weet ik zeker. Een week later reed hij op de Champs Elysées iedereen naar huis.

Advertenties

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Geschiedenis, Tour de France, Wielerhistorie

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s