Column Johnny 6. Tropendagje

Het spurtje bergop gezien in de finale? Ik wilde niet eens demarreren, maar de zaak bij elkaar houden om voor Borut Bozic de sprint aan te trekken. Je kunt in zo’n laatste klim ook maar beter voorin rijden, anders moet je op weg naar de spurt nog honderd man voorbij rijden.

Dat loopt toch altijd slecht af. Ik zag er nu ook weer een stuk of tien ’op d’r plaete’ gaan in de afdaling van dat bergje. Zit je daar tussen, dan kun je het weer schudden.

Het is me wel een tropendagje geworden, die eerste etappe op Spaanse grond. Wij hielden een beetje controle, omdat Matthé Pronk mee in de kopgroep zat, maar het ging de hele dag op en af. Dan kun je in een temperatuur van tegen de veertig graden niet van een wandeletappe spreken.

Veel drinken is enorm belangrijk op zo’n dag.
De meeste jongens werken een bidon of acht, tien weg. Je krijgt bij de start twee bidons, haalt er twee op bij de ravitaillering en tussendoor moet je heel de etappe drinken halen bij de ploegleidersauto.

Wij hebben in de ploeg geen echte afspraken wie dat doen. Marco Marcato hoeft het in principe niet, omdat hij de klassementsrenner is, maar hij is er ook niet te beroerd voor. Dat wordt straks in de bergetappes anders. Dan moeten de jongens die lang meekunnen ook zo lang mogelijk meegaan en drinken aangeven.

We zijn gisteren allemaal één keer naar de auto gereden om tien bidons tegelijk te halen. Die steek je overal: vanachter onder je shirt, van voren, in de bidonhouders, in je nek… En dan rijd je het hele peloton langs om ze aan de ploegmaats uit te delen.

Het drinkgedrag van renners is vaak heel verschillend. Zo hoorde ik aan de auto, dat Matthé Pronk veel te weinig dronk. Dat kan gebeuren als je voorop rijdt en te veel met de koers bezig bent.

We hebben drie soorten drank in de bidons. De Italianen willen meestal alleen water, andere renners dorstlesser of energiedrank. Dat zie je, als je ze uitdeelt, aan de letter op de bidon: een W, een D of een E.

Ik ben ver van mijn schaafwonden genezen, het gaat me goed af dus. Mijn enige probleem vandaag was dat ik wat met m’n schoenen aan het muggelen was, omdat ik de draaiknop onder m’n schoenen de verkeerde kant had opgedraaid. De rest van de etappe heb ik op reserveschoenen gereden.

We hebben prachtige dagen gehad in Nederland, met enorm veel publiek, nu komt het echte Spaanse gevoel boven. Het is prachtig rijden langs de kust, maar soms zie je ook kilometers lang niemand staan. Dat was in Nederland wel anders.

 

Advertenties

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Actueel, Columns Johnny in vuelta

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s