Column Johnny 8. Aanvalluuh

 

Ik kwam over de finish, heb me in de hekken laten vallen en heb me een paar minuten héélemaal kapot gevoeld. Zo’n hele dag op kop, een keiharde finale, tot het laatst toe meedoen voor het podium. Ja, echt, ik dacht dat ik nog top drie zou rijden. Stel je voor zeg… Johnny Hoogerland uit Yerseke, derde in een bergetappe van de Vuelta.

Het was ook een rotgevoel hoor, dat ik in de laatste kilometer nog voorbij werd gereden. Moncoutié zat nog voorop, Cunego raasde over me heen, maar achthonderd meter voor de finish waren Evans, Valverde, Basso en die andere toppers me nog altijd niet gepasseerd. Dat gaat me niet meer gebeuren, dacht ik. En ik heb nog eens een partij vol gas gegeven.

Daarom voelde ik me, toen ik daar op de weg lag, uitgeput, leeggereden, maar ook teleurgesteld. Dat gevoel zakte langzaam weg, want ik had een superdag gehad. Ik was er vanaf de start ingevlogen. Ik ga aanvalluuuh, had ik aan het ontbijt al aangekondigd. En ik heb in het begin van de etappe net zo lang gedemarreerd tot we weg waren met dat groepje van zes man.

Zo diep ben ik niet eens moeten gaan, want die klimmetjes liepen best wel goed. Ze kwamen op een zeker moment zeggen dat we vijftien minuten voor lagen. Je moet je sparen, Johnny, sparen voor de finale, heb ik me vanaf dat moment voorgenomen.

Mijn mouwtjes had ik bewust opgestroopt, dat was niet omdat het zo warm was. Ik zal die Spanjaarden mijn stier eens laten zien, dacht ik. Die vinden dat wel leuk hè.

Ik heb een héél licht verzet getrapt. Voor de etappe heb ik de mecanicien gevraagd om achteraan een 27 te monteren. Meestal rijd ik te zwaar, maar dit voelde heel prettig. Op de laatste klim heb ik constant 39/23 en 25 gereden. Met die Fransman (Hinault) heb ik op het laatst nog wat ruzie zitten maken, omdat hij niet over wilde nemen. Ik dacht: bekijk het man, dan ga ik wel alleen.

Hoe het zal zijn, na zo’n inspanning, zie ik verder wel. Ik zat al te denken aan mijn volgende aanval, maar nu is Hilaire, de ploegleider, naar me toe gekomen. Hij zei: Johnny, je staat zestiende nu, je mag voorlopig niet aanvallen, het klassement is ook belangrijk. Maar dat is anders koersen hoor. Dan moet je bij de kopmannen in het peloton blijven zitten. En ik ben nog geen Evans, Basso of Valverde hoor. Die mannen lopen jaren mee, voor mij is het mijn eerste jaar. Ik wil liever lekker in de aanval gaan. Dat ligt me het beste. En ik heb nu toch laten zien dat ik een stukje kan fietsen hè?

Advertenties

2 reacties

Opgeslagen onder Actueel, Columns Johnny in vuelta

2 Reacties op “Column Johnny 8. Aanvalluuh

  1. Renato

    Wat heb ik genoten , Johnny , fantastisch. Top bezig. Thanks en respekt . En ! blijven doen waar je goed in bent dus aaaaaaaanvalluuuuh zou ik zeggen. Groet Bros

  2. Danny Verduijn

    Hey Johnny, super gedaan jongen. Enorm respect, trots dat onze Zeeuwse prof dit allemaal aan de wielerwereld laat zien. Ga zo door, blijf aanvallen, je bent er sterk genoeg voor dat heb je nu wel laten zien !!! Groeten Danny

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s