Zeldzame vogel gezien op WK in Mendrisio

Frits Bakker

MENDRISIO – Dan weer flitste hij op zijn kleine fietsje voorbij op het WK-parkoers in Mendrisio, even later stond hij op een kruispunt alsof hij de hele controle had over de organisatie. We zagen hem al op de eerste dag van het WK, de herkenning was er onmiddellijk. Dat is toch Otto de Waele wel, jurylid uit Koewacht, meestal één van de bezige bijen tijdens wielerkoersen in Zeeuws Vlaanderen.

Otto de Waele op het WK-parkoers, een vliegende kraai met perskaart. foto Bram Dieleman

Otto de Waele op het WK-parkoers, een vliegende kraai met perskaart. foto Bram Dieleman

Waar Otto de Waele een handje toe kan steken, is hij één van de eersten die zich aanmeldt. Hij doet het met een zekere flair, vaak ook met een ogenschijnlijke arrogantie, die niet overal even goed wordt gewaardeerd. Maar Otto is Otto, ik heb hem eens bijna omver gereden toen hij me in de Delta Tour de weg naar de finish en naar de interviews wilde verhinderen. Hij stond wild te zwaaien met een vlag om me van het parkoers af te leiden. Ik heb het eerst vrieij ndelijk gevraagd, maar ben daarna maar gewoon doorgereden. Twee dagen later kwam ik hem tegen, hij heeft er nooit meer over gesproken.

Die Otto de Waele kwamen we in Mendrisio tegen, als een soort zeldzame vogel op het WK. Kaart om de nek, geaccrediteerd dus, net als echte journalisten, een hesje aan van officiële fotograaf voor het WK, terwijl we toch nooit eerder hadden gehoord dat Otto fotograaf is voor een blad.

,,Een vliegende kraai heeft meer dan een slapende”, zei hij, toen we langs onze neus weg informeerden hoe hij de organisatie van het WK om de tuin had weten te leiden. Ik keek even op de kaart rond zijn nek en zag staan: Oscar de Waele, freelance fotograaf.

Hij heeft er al die dagen rondgelopen, in de perszaal, bij de finish, op het parkoers, op de klimmen, op het Oranjeplein. En wie misgunde hem eigenlijk dat pretje. Jack Faas misschien, de Terneuzenaar, die als gewone wielersupporter vaak de Tour en het WK bezoekt en altijd vanachter de omheining moet toekijken. Die sprak met enige jaloezie over Otto. ,,Hoe komt ie daar nou aan, ik snap er niks van hoor…?”

Otto lachte maar eens en vervolgde zijn weg. Je moet het maar kunnen en durven, dat is hem na te geven.

Advertenties

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Actueel, Wielersfeer, WK wielrennen Mendrisio

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s