Ik zal toch even aan Nokere Koerse moeten denken

Frits Bakker

TERNEUZEN – Tja, vannacht vertrekken we naar Italië, mijn goede collega Jan Dagevos en ik. Vandaag nog wat geregeld met de auto, die kapot was en op het laatste moment moest worden vervangen. ,,Typisch Frits”, zei Jan, die veel vertrouwen in me heeft, maar toch rekening houdt met een gedenkwaardig reisje. Vannacht vertrekken. En woensdag dan, Nokere Koerse?

Ik zal het moeten missen dit jaar, da’s best wel jammer. Nokere Koerse is de mooiste kermiskoers van België. Wij hebben er met een man of vijf de gewoonte van gemaakt om zelf  ’s morgens op de racefiets vanuit Terneuzen en Axel te vertrekken. De route naar Nokere, of eigenlijk eerst naar de start in Oudenaerde, geeft nog wel eens problemen, want we kennen de weg niet zo goed. Zo kon het gebeuren dat we eens een jaar rondjes hebben gedraaid rond de Dampoort in Gent, omdat we niet wisten welke kant we uit moesten.

Wat een heerlijk dagje altijd. Meestal schijnt er wel een sluimerend zonnetje als we in Oudenaarde aankomen. Dan kijken we even op het plein voor het stadhuis, waar de ploegbussen komen aangereden, waar je een praatje met de ploegleiders kan maken en de renners zich langzaam opmaken voor de koers. Voor één grote ronde en een grote lus, over Waregem, Kruishoutem naar de klim in Nokere.

Dan rijden we vanaf de Markt in Oudenaerde over een heuvelachtig parkoers naar Kruishoutem, waar we ons in de schuur van het prachtige café Het Kloefke mogen verkleden van de eigenares. D’r staat een teiltje klaar waar we ons in koud water mogen wassen. En daarna duiken we het restaurantje in voor een Dagschotel van drie gangen. Prijs, hooguit acht euro, waar maak je dat nog mee.

Graeme Brown won vorig jaar Nokere Koerse in de sprint voor Ben Swift en Sebastien Chavanel.

Ja, de klim in Nokere, de beruchte klim. Hij is misschien hooguit honderd meter, met scheve kasseien, nogal stijl, in de finale nogal moeilijk, omdat de echte hardrijders er dan keihard tegenop rijden. Ik vergeet nooit het jaar dat Jeroen Blijlevens alle ronden dat hij Nokere Berg opreed vanachter zat en in de laatste sprint voor alles uitreed en won.

Dat kan dus ook, op de pure macht naar boven zonder dat je over klimmersbenen beschikt.

Wat Nokere Koerse ook zo mooi maakt is de kermis aan de voet van de berg met al die bookmakers die er op hun stoeltje de cijfertjes van elke deelnemer bijhouden. Dat werkt zo: als Tom Boonen rijdt, dan staat hij in het begin van de koers vaak 1 op 2. Wat wil zeggen dat je twee keer de inleg krijgt als Boonen wint. Dus honderd euro betalen, tweehonderd krijgen.

Met een krijtje veranderen de cijfers per ronde. Stel dat er een kopgroepje met onbekende renners wegrijdt. Voor een renner die 1 op 25 stond, waarvoor je dus 25 keer je inleg terugkreeg, wordt dat ineens 1 op 4, omdat hij met de koplopers een voorsprong heeft en kans heeft om te winnen. De bookmaker staat vaak ook via zijn mobieltje met mensen onderweg in contact. Greg van Avermaet springt alleen weg? Met een krijtstreep wordt de Belg van 1 op 5 razendsnel naar 1 op 2 gezet.

Tja, Nokere Koerse, ik zal het toch even missen deze week. We zitten die avond vermoedelijk aan het Comomeer, in een heerlijk restaurantje, omdat we de andere dag het kerkje gaan bezoeken waar de gedenkstenen staan van Fausto Coppi en Gino Bartali. Dat is wielerhistorie, ik weet het, veel meer nog dan Nokere, dat alleen een hoogtijdag is voor de Vlamingen.

Advertenties

2 reacties

Opgeslagen onder Actueel, Belgische koersen, Wielerhistorie, Wielersfeer

2 Reacties op “Ik zal toch even aan Nokere Koerse moeten denken

  1. enrico

    mooi sfeerbeeld van een heerlijk wielerfeest; de nieuwe namen, de nieuwe truien… en het wordt mooi weer, koffie op het terrasje in oudenaarde, een parel in het vlaamse wielerland; buon viaggio amici, tot binnenkort met de sterke verhalen…
    enrico vh

    • fbakker

      Hoe was je dagje Nokere, Enrico. En weer een Belgische sprinttalent erbij, explosief ventje, op weg naar de grote successen. Mooi hè? Veel nieuw bloed in het voorjaar, met Peter Sagan vooral. Ik kwam vanmiddag één van zijn fans tegen op een Italiaanse klim naar Madonna del Ghisallo. Hij deed iets voor Liquigas, vertelde hij. Hij reed zelf op de fiets van Nibali die hij van de ploeg had gekocht. Kleine wereld hoor. Ik zei: ken je Johnny Hoogerland? Ik rijd op zijn fiets. Si, si, Oogerland, Lombardie, riep hij.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s