Alleen mannen met overjarige racefietsen

Frits Bakker

STRASBOURG – Wat een verschil met bij ons, dacht ik, toen ik vanmorgen weer een eindje over Franse wegen reed. Als je in het Zeeuwse een ritje doet op zondag, dan kom je hele pelotons tegen met toerrijders op de meest professionele racefietsen. Mijn ene vriend heeft net een nieuwe Trek gekocht met de duurste groep van Campagnolo, er rijdt er één met een splinternieuwe Scot, met een Batavus (jawel…). En gesoigneerd dat ze zijn, met het nieuwste van het nieuwste, met uiterst stijlvolle helmen, snelle zonnebrillen, die je verder alleen in het profpeloton tegenkomt.

Wat een zielige vertoning is het hier dan, dacht ik toen ik van Strasbourg, via Schiltigheim in de richting van de Rijn reed. Ik kwam alleen mannen tegen met overjarige racefietsen, de versnelling aan de buis, spatbord achterop, alsof Jacques Anquetil er in 1957 de Tour de France mee heeft gewonnen, maar zelfs van die kwaliteit zijn ze niet.

Ik snap ineens waarom het Franse wielrennen al zo lang in een depressie zit. Volgens mij telt alleen voetbal hier nog mee, gokken op paarden, hooguit nog wat basketbal en wie weet…. misschien wel jeu de boules.

Maar wielrennen? Het is toch niet voor niets dat de Tour de France steeds vaker het buitenland opzoekt om er zijn ronde te laten starten. De Vueltabaas zei vorig jaar, dat de start in Assen de meest spectaculaire is geweest van de Vuelta’s die hij had meegemaakt. De Giro komt maar al te graag naar Amsterdam, omdat het bij ons veel meer leeft. Kijk maar als de Giro straks naar Middelburg komt, dan zullen er duizenden toeschouwers langs de kant staan.

De Belgen hebben die cultuur ook, dat zag je vanmiddag in de E3 Prijs al. Volgende week zal het nog veel erger zijn als al die prachtige heuvels van het Vlaamse land vol staan met schreeuwende supporters. De Ronde van Vlaanderen is de hoogmis, die ’s morgens al begint op de Markt in Brugge en daarna in een lange processie over al die befaamde klimmetjes rijdt.

Fabian Cancellara

Ik heb maar één favoriet na vandaag: Fabian Cancellara. De Spartacus van het wielrennen, de prachtige atleet, de man die tijdrijden tot een kunst heeft verheven, maar nu ook verbijsterend hard over de Vlaamse kasseien kan knotsen. Jammer voor Tom Boonen, jammer voor Filippo Pozzato, die ik ook hoog heb zitten, voor Juan Antonio Flecha. Maar de Ronde van Vlaanderen krijgt de winnaar die de ronde verdient.

Advertenties

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Actueel

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s