De ZLM, Wim Hendriks, Borsele, wat zijn we weer rijk bedeeld

Frits Bakker

TERNEUZEN – Weet jij wie vanmiddag de ZLM Tour heeft gewonnen? Henk van der Linde, wielerspeaker en in de Amstel Gold Race de stem van de ronderadio, vroeg het me zaterdag aan het eind van de middag op het stadhuis in Maastricht. Hij was benieuwd, wat hij altijd is trouwens, want Henk weet graag alles, slaat ook alles op en heeft een ongelooflijk geheugen. De juryvergadering was net achter de rug, hij nam een koel biertje en schoof bij ons aan tafel. ,,Wat hebben jullie toch een prachtige koersen in Zeeland hè”, zei hij.

Die hebben we ook en daar zijn we trots op. De Omloop van de Braakman is een paar weken geleden verreden, de ZLM Tour zaterdag, we staan dit weekend weer voor twee andere wedstrijden, de Wim Hendrikstrofee in Koewacht en de Omloop van Borsele voor junioren en vrouwen. ,,Weet je”, zei Henk van der Linde ook nog. ,,Weet je dat ik het zo jammer vind dat het Zeeuws Vlaams Wielerweekend is opgegaan in de Delta Tour. Dat vond ik ook zo’n heerlijke wedstrijd om te doen.”

Mijn collega Koen de Vries was zaterdag in de ZLM Tour en zag er een winnaar die een mooie toekomst tegemoet gaat. Het zullen niet allemaal Cancellara’s zijn natuurlijk, maar kijk het palmares van de ZLM er maar op na, je komt veel renners later tegen in het profpeloton.

Ik was zelf in de Amstel Gold Race, zaterdag al vertrokken, om nog even rond te hangen in het hotel waar Vacansoleil verbleef en om de accreditatie op te halen. En zondag de koers zelf. Met een merkwaardig verschijnsel vooraf. ’s Morgens om half acht, toen de ploegen op de Markt in Maastricht arriveerden, was er een grootscheepse alcoholcontrole. Ik moest zelf ook blazen, maar vond het van een Hollandse kleinzieligheid getuigen. Ik kan me namelijk niet voorstellen dat er op dat tijdstip al mensen met alcohol op naar de koers zijn gereden.

Hollandse kleinzieligheid voor de koers. 's Morgens om half acht moet de busschauffeur van Garmin een alcoholtest ondergaan. foto Cyclingnews

Het is me daarna, al zeg ik het zelf, wel weer een aardig avontuur geworden. Mijn rijstijl in de koers is wel een beetje bekend bij de jury. De ordediensten moeten me wel eens dringend toespreken over de koersradio, maar ik praat het na afloop altijd weer uit en eigenlijk kan ik geen kwaad doen. Zondag had ik weer zo’n aanvarinkje, met Mirjam van Es, de wedstrijdleidster. Ze sommeerde een paar persauto’s, die achter de kopgroep zaten, net voor de Eyserbosweg, om aan de kant te gaan staan, omdat de voorsprong van de leiders was geslonken en een samensmelting niet ver weg was.

Mirjam is in dat soort situaties eerst heel koel, maar kan ook plotseling ontploffen. Dat gebeurde op dat moment ook. Ik wilde mijn auto na de uitbarsting over de ronderadio inderdaad aan de kant zetten, maar stopte in de bocht voor de klim, waar honderden mensen de renners voorbij wilden zien trekken. Ik hoorde wat schelden en vloeken en heb gas gegeven om toch maar weer naar de kopgroep te rijden. Dat viel natuurlijk niet al te goed bij Mirjam, al was er achteraf gezien niets aan de hand.

Ik ben een kilometer verder, over de top van de Eyserbosweg, wel gestopt om het peloton voorbij te laten gaan. Daarna sloot ik aan bij de ploegleiders, maar ik was goed en wel op gang, toen er plotseling een ziekenauto achterop kwam. Het was een smal weggetje met opstaande kanten, dus ruimte voor twee auto’s was er niet. Toch kwam hij voorbij gesuisd met een rotgang. Ik voelde het al aankomen, ging nog zo ver mogelijk opzij, maar hij ramde de linkerkant van mijn auto.

Stoppen kan niet in de koers, dus ben ik, zonder zijspiegel, die er maar treurig bij hing, doorgereden naar de Cauberg, waar ik op de tweede doorkomst uit koers ben gegaan. Ik heb de organisatie erop aangesproken en na afloop de zaak geregeld met de medische dienst. ,,Het komt allemaal goed”, verzekerde de directeur me. Het was alleen lastig om zonder zijspiegel van Maastricht terug naar huis te rijden. En heel de nasleep bevalt me natuurlijk ook niet.

Het was overigens mijn eerste aanrijding in dertig jaar koers en nog buiten mijn schuld ook. Toch zullen veel collega’s daar enige twijfel bij hebben. Stefan Nijpjes, van Omroep Zeeland, vroeg bijvoorbeeld: ,,Frits, een overbodig vraagje, maar was het jouw schuld?”

Lars Boom, hier in een mooi Hollands plaatje voorin in het peloton, kon in de finale ook geen potten meer breken. foto Cyclingnews

Ik ben nog lang bij Johnny Hoogerland blijven hangen, bij de bus van Vacansoleil, waar de vader van Marco Mercato, die zo keurig achtste werd in de Amstel Gold Race, zijn vreugde niet opkon. Johnny stond er teleurgesteld bij, logisch, want hij had hoge verwachtingen van deze wedstrijd. Hij was lang goed geweest, zo vertelde hij, maar moest passen op de Fromberg na een demarrage van Andy Schleck.

Kan gebeuren, Johnny, al was het jammer dat het nu gebeurde. Want heel Nederland keek mee, de Rabobank had weer eens zo’n dag dat alles mislukte, Vacansoleil speelde heel lang een hoofdrol, maar Johnny was er niet meer bij toen de kopstukken aan de haal gingen. ,,Ik denk dat ik maar eens een paar weken rust ga nemen”, zei hij in een openhartige overpeinzing. ,,Ik ben al volle bak aan het rijden vanaf eind januari, dat breekt me nu een beetje op, denk ik.”

Advertenties

2 reacties

Opgeslagen onder Actueel, Amstel Gold Race, Klassiekers, Voorjaarskoersen, Zeeuwse koersen

2 Reacties op “De ZLM, Wim Hendriks, Borsele, wat zijn we weer rijk bedeeld

  1. enrico

    goed dat Johny zelf inziet dat hij “te vroeg-te gretig was”; de drang om te scoren is bij die ploeg danig groot, de renners bieden wel mooie sport, maar worden op geen enkel vlak beloond (cfr giro, tour)

    • fbakker

      He, Enrico, zat volop in het interview met Johnny zondag toen ik je smsje kreeg: De Belgen kunnen ook winnen zonder Advocaat… Typisch zo’n snedige, snelle en terechte reactie van jou. Ik moet toegeven dat wij Hollanders niet uitblinken in het voorjaar en jij, Enrico, mag pronken met een groot renner als Philippe Gilbert. Hij was een magnifieke winnaar van onze Gold Race, zoals hij daar de Cauberg opreed. Ook onverwacht, maar schitterend was de explosie van Bert de Waele. Wij kijken met bewondering naar al dat Belgische talent.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s