Een middagje Giro kijken bij Louis

door René Schrier

Ik heb het op dit blog al eens eerder gehad  over een oude vriend in Zuid-Frankrijk, Louis genaamd. Een echte sportliefhebber die vorig jaar een enorme flatscreen kocht en zich sindsdien voor dat scherm heeft geïnstalleerd om vooral sport te kijken. Voetbal, rugby en wielrennen hebben zijn voorkeur.

Louis enkele jaren geleden

Hij kan het makkelijk doen. Hij heeft kind noch kraai en niets te doen. Vrijdag werd hij 85 jaar oud en dat was voor mij een prima gelegenheid om met een goede fles wijn onder de arm bij hem binnen te stappen en meteen de voorlaatste bergetappe van de Giro d’Italia op Eurosport mee te pakken.

Hij was blij met wat aanspraak en vertelt ook zelf graag. Zoals over de eerste keer dat de Tour de France na de oorlog weer werd gereden. Het was in 1948 en hij was er bij. In een etappe die vertrok uit Nice, waarna de renners vervolgens richting  de Alpen over de Col d’Allos, de Col de Vars en de Izoard moesten. Pittig werk en over afstanden waarvan ze tegenwoordig alleen nog maar nachtmerries hebben. Ik moet het nog eens opzoeken als ik weer thuis ben, want het geheugen laat Louis wel eens in de steek. En mij laat het internet hier ter plekke me nogal eens in de steek, waardoor ik moeilijk verbinding kan vinden om even wat feitjes te controleren.

Louis vertelde dat hij een renner zag rijden die helemaal uitgepierd was. En als een dood vogeltje op zijn fiets zat. Het bleek Bartali te zijn, die later ook zou winnen. En ook de Tour daarvoor in 1938 volgens Louis had gewonnen. Prachtig iemand die Bartali nog heeft zien fietsen. Dat is zelf al bijna een legende.

Louis was ook aanwezig op de Mont Ventoux toen Tommy Simpson daar doodviel. Donderdag 13 juli 1967 in de etappe Marseille-Carpentras, die overigens gewonnen werd door Jan Janssen. Janssen zou in dat jaar ook het puntenklassement winnen.

De doodstrijd van Simpson gebeurde niet op de plek waar Louis stond. Dat was ongeveer 500 meter verderop, maar aan de opschudding onder politiemensen en het gedoe met helikopters kon hij wel zien dat er wat aan de hand was. Later hoorde hij over het drama.

De oude Fransman heeft ook goede herinneringen aan een Nederlandse renner. Eentje genaamd Zoetemelk. Louis heeft verschillende beroepen uitgeoefend en het laatste was dat van cafébaas. Ik zeg niet precies waar, want het café bestaat nog, is een typisch Frans café en voor je het weet zit half Zeeland daar en ik wil nog rustig mijn pilsje op het terras kunnen  drinken als ik op vakantie ben. Trouwens een goed volger van het blog en de wielerdagboeken van vorig jaar moet er toch wel uit kunnen komen.

Maar terug naar Zoetemelk. In het café werd een tourpoule gehouden zoals die dezer dagen ook weer populair worden, en trouwens niet alleen voor het fietsen. Louis had al snel door dat Zoetemelk iemand was die altijd kort in de uitslagen stond genoteerd, dus hij zette de Nederlandse renner op zijn lijstje voor de poule. Dat was een slimme zet van hem want die naam had bijna niemand van de nogal chauvinistisch ingestelde Fransen. Dat heeft hem leuk wat opgeleverd. Of zoals Louis zei: ,,We zijn er met een aardig groepje eens lekker van gaan eten.’’

Na de afgelopen vrijdag zat ik ook zaterdag weer voor het scherm van Louis om de laatste bergetappe van de Giro te bekijken. De doorkomst over de Passo di Gavia. Jammer dat het weer zo slecht werd dat de televisiebeelden niet veel voorstelden. We moesten zelfs van Eurosport even naar tennis kijken. En daar heb ik dan weer niet zo veel mee. Louis trouwens ook niet, want hij sukkelde in slaap en werd pas gewekt door een luide niesbui van mij.

Ik zag evenals trouwens de dag er voor dat enkele renners van de Rabobank het helemaal niet zo slecht deden. Zeker zaterdag niet toen Bauke Mollema bij de eersten binnenkwam. Maar dan moet me toch even van het hard dat de regie van de Italiaanse televisie (of in ieder geval de beelden en de informatie die ik van Eurosport te zien en te horen kreeg) ziekelijk slecht is. Ik wilde natuurlijk weten wie er van de Nederlandse renners mee waren. Dat kreeg je van de Franse Eurosport-commentatoren (onder wie Richard Viranque) dus niet te horen.  Het ging alleen maar over de eersten en de Fransen. Ook in beeld was het niet te zien. Niet zoals bij de Tour de France een overzichtje van de renners in een bepaald groepje. Het is dat Virenque of zijn  collega met moeite de naam Mollema uit zijn strot kreeg anders had ik zelfs dat niet eens geweten.

En dan zijn we er nog niet. Want dan koopje als nieuwsgierige journalist de volgende dag een Franse krant om het eens precies na te lezen en dan staan daar alleen maar de eerste 10 renners van de klassementen in met vervolgens alleen de Franse renners. Dat geldt zelfs voor krant als L’Equipe die zich sportkrant noemt. Daarin staat de Ronde van Italië ergens achterin met slechts een paar uitslagen.

Ik weet wel daar hebben we tegenwoordig dan internet voor, maar dan moeten de plaatselijke aansluitingen en providers je niet in de steek laten.

Eén ding moet ik wel erkennen; in het perscentrum van de Giro was voor iedereen draadloos internet beschikbaar en dat vind je dan weer niet bij de perscentra van de Tour de France. Zo is er altijd wel wat.

Advertenties

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Giro, Ronde van Italie, Tour de France

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s