Tourbaas Christian Prudhomme is ook maar een mens

Frits Bakker

SPA – Wat heb ik nu weer uitgespookt, vroeg ik me hardop af, toen ik op maandagmorgen onderweg was naar Brussel en een telefoontje uit de Tour kreeg. Monsieur Bakker, of u zich vanavond in Spa even melden wilt melden bij Christian Prudhomme, de Tourbaas zelf nota bene. Het ging over de manier van rijden in de etappe van zondag, maar verder kon Mathieu Desplats, de perschef en een goede bekende, me niet vertellen. Ik zal er zijn, beloofde ik hem, nadat hij me gevraagd had om één dag weg te blijven uit de rangen van het peloton, dus vóór of achter de peloton te volgen met m’n auto.

Ik geef toe dat ik niet tot de braafste volgers behoor in een wielerkoers, maar de regels in de Tour de France moet je toch aardig naleven en respecteren, meer dan in de Delta Tour of de Omloop van de Braakman, waar hooguit een stuk of tien persauto’s volgen tegen meer dan honderd in de Tour.

Wat er gebeurd was op zondag? Ik had alles volgens de regels gedaan.  De Zeeuwse doortocht op de voet gevolgd, onderweg wat foto’s gemaakt, maar ver voor het peloton gereden tot de grens met Brabant, waar ik nog wat laatste plaatjes schoot van de Tour in Zeeland. Daar heb ik gewacht op de drie koplopers, met Lars Boom, waarachter vijf auto’s van de organisatie reden, vier perswagens en motoren van de jury.

Voorsprongetje van ruim vier minuten nog, dus niets aan de hand voor de volgers achter de kopgroep. Totdat we de grens over reden en de marge even wat terugliep. Dan ontstaat er wat spanning voorin, zo weet ik uit ervaring. De wagens die voor me reden, moesten de koplopers al passeren, ik was als laatste aan de beurt.

Maar toen ik werd opgejaagd door de jurymotor, reden we toevallig net door het drukste deel van de etappe. We reden Stabroek binnen, waar ik snel vooruit werd gestuurd, maar toevallig stonden daar de mensen tot ver over de weg. Ik vond het gevaarlijk, riskant, gedurfd en maakte dat ook duidelijk aan de jurymotor. Maar die bleef maar roepen: go, go, go.

Ik kon kiezen uit twee beslissingen: bevel van de jury negeren, wat altijd tot een straf leidt (paar dagen uit de Tour, bijvoorbeeld) of gewoon doorrijden, veel toeteren, laveren langs de ploegleiderwagens, oppassen voor het opdringende publiek, maar toch met een snelheid van rond de zeventig per uur naar voren rijden.

Ik zag Lars Boom even opzij kijken met een blik van: kijk toch uit man, hoe kun je hier nou passeren? Hij had nog gelijk ook, maar jury is jury in de Tour, die mensen hebben het voor het zeggen. Ik vond achteraf dat ze beter even hadden kunnen wachten, want een paar kilometer verder op weg naar Antwerpen stonden dranghekken aan beide kanten en was het veel gemakkelijker gewees om de koplopers voorbij te rijden.

Maandagmorgen kwam dat telefoontje. Ik heb me keurig gemeld in Spa, voor de deur van de kamer waar Christian Prudhomme zat. Maar ik kon me wel voorstellen dat die even wat anders aan zijn hoofd had na wat er was gebeurd in de etappe. Het sluwe, ik vond het misselijke gebaar van Fabian Cancellara, die de koers had lamgelegd, werd in Tourkringen niet echt gerespecteerd. ,,It’s a shame”, vertrouwde Mathieu mij toe. ,,Zo veel toeschouwers die hier op de Tour wachten en dan gebeurt dit, een schande.”

Ik heb Prudhomme niet meer gezien. Mathieu beloofde me dat hij mijn verhaal keurig ging overbrengen aan de Tourbaas. Hij snapte precies wat ik had meegemaakt en zei dat ik me geen zorgen moest maken over een straf van een dagje uit de Tour. Ik heb er niets meer van gehoord, dus het zal ook wel met een sisser zijn afgelopen. Het verhaal was dat Prudhomme mij daar had zien rijden op een moment dat het eigenlijk onverantwoord is. Maar Prudhomme is ook maar een mens. Hij wist niet dat ik door een jurymotor vooruit was gestuurd.

En zo heb ik er na twee dagen weer al een aardig Touravontuurtje opzitten.

We zullen het maar afdoen met wat foto’s vanachter de kopgroep gemaakt, terwijl ik moest passeren, dus in volle vaart. Met dank aan mijn co-piloot.

Lars Boom moet hebben gedacht: wat doet die hier nou?

Advertenties

1 reactie

Opgeslagen onder Actueel, Tour de France, Tour in Zeeland, TourdeZelande, Wielersfeer

Een Reactie op “Tourbaas Christian Prudhomme is ook maar een mens

  1. Arno

    Beste Frits,

    Waarom ik afgehaakt ben? Vanwege dit soort mensen en opdrachten. Jarenlang heb ik de jury door Zeeland gereden. Iedere wedstrijd was het weer een strijd in de auto met de jury. Ik ken de wegen en het parcours. Hun niet.
    Maar denk je dat ze luisteren naar een gewone Zeeuwse jongen? Neehoor, enkel Martin B., en Angelique.

    De rest? Dikke nekken en vooral vooraan staan tijdens het buffet!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s