Aardige jongens die Contador en Schleck

door René Schrier

Wat mij betreft is de Tour de France toch weer teleurstellend verlopen. Iedereen had Alberto Contador bovenaan zijn lijstje staan als tourwinnaar en dan hoop je dat hij flink wordt aangevallen. Wat dat betreft heeft vooral Andy Schleck me behoorlijk teleurgesteld, hoewel ik van te voren al had aangegeven dat zijn broer Frank sterker was. Die zou eerder winnen dan Andy. Het is allemaal anders gelopen en ook tacticus Riis heeft er weinig aan kunnen veranderen. Het was misschien beter geweest dat Andy Scleck in de etappe Brussel-Spa op achterstand was gereden dan had hij wel moeten strijden. Maar dat is achteraf praten.

Levi Leipheimer draait zich warm voor de tijdrit. foto René Schrier

Ik weet niet hoe het met jullie is, maar je hebt zo tijdens een tour je favorieten. Mijn meisje trouwens ook die keek alleen naar de koppen van die renners. Ik heb wat moeten aanhoren over Musseeuw, Jalabert en Virenque. Met die laatste staat ze nog op de foto ook.

Maar goed je hebt zo je voorkeuren.

Wat Contador en Schleck betreft, het kon me niet zo veel schelen. Die Andy Schleck leek me wel een aardige jongen en van die Contador kon ik niet zo veel hoogte krijgen. Ik had geen favoriet. Ze mochten allebei winnen. Totdat ik deze week een uitzending van dat weinig inspirerende programma de avondetappe van Mart Smeets zag. Daarin werd een filmpje vertoond van Michael Boogert die ergens buiten een hotel tegen een muurtje stond te wachten. Op enig moment komt Contador ineens naar buiten. Hij loopt met stevige stappen de hoteldeur uit en ineens ziet hij Boogert zitten. Hij bedenkt zich geen moment, stopt en geeft de Nederlandse oud-coureur een hand. Dan denk ik, dat doet hij niet voor de show. Je kon zien dat het spontaan en gemeend was. Kijk zo iemand scoort bij mij punten. Dat kan geen beroerde vent zijn. Maar nogmaals Andy Schleck had wat mij betreft ook mogen winnen. Misschein doet hij dat volgend jaar wel, als hij niet meer als een laf schoothondje aan de leiband van Riis zit.

Ik heb dan wel geen voorkeuren, maar wel heel nadrukkelijke afkeuren. En dat is kleurloze Levi Leipheimer. Ik vond het prachtig dat Robert Gesink juist hem er afreed. Mooi zo, die niet.

En wat de Nederlandse renners betreft heb ik één favoriet. Dat is Bram Tankink. Mooie kerel, gevoel voor humor en harde werker. Sterkte met de kwetsuren Bram en hopelijk tot gauw.

Bram Tankink foto René Schrier

Advertenties

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Actueel

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s