Categorie archief: Dameswielrennen

Ik blijf heilig geloven in Lizzie Armitstead

Frits Bakker

VITTEL – We hadden haar al opgemerkt tijdens de Ster Zeeuwsche Eilanden als een jong meisje met veel talent: Lizzie (of Elizabeth) Armitstead uit de ploeg van Cervelo. De Britse renster, die veelzijdig is als baanrenster, klimster en tijdrijdster, won vandaag de laatste etappe in La Route de France. Die wedstrijd ging over vijf dagen en vrijwel alle sterke rensters van de wereld deden er aan mee.

Annemiek van Vleuten van Nederland Bloeit werd de eindwinnares, Marianne Vos won twee etappes, de andere ritten werden gewonnen door Sarah Düster (de proloo), Ina Yoko Teutenberg, Annemiek van Vleuten, Judith Arndt en vandaag dus Lizzie Armitstead.

Marianne Vos deed op de slotdag niet meer mee voor het eindklassement, waarin na Annemiek van Vleuten de Duitse Judith Arndt als tweede eindigde. Lizzie Armitstead werd vierde, Loes Gunnewijk vijfde en Marianne Vos zevende. De eindoverwinning ging dus nog net aan Lizzie Armitstead voorbij, maar het slotoptreden was indrukwekkend. Ik blijf dan ook heilig geloven in deze Britse allrounder.

Lizzie Armitstead wint de slotetappe van La Rout de France. foto Cyclingnews

Advertenties

3 reacties

Opgeslagen onder Actueel, Dameswielrennen

Zeeuwse dames reden hoopvol kampioenschap

Frits Bakker

MIDDELBURG – Het kampioenschap van Nederland voor dames draaide zaterdag uit op een machtsvertoon van twee kopstukken. Marianne Vos, uitblinkster in de laatste kilometers, liet de ttiel over aan clubgenote Loes Gunnewijk en werd zelf tweede. Voor de Zeeuwse dames was er ook een aardige rol weggelegd. Met name Baukje Doedee liet zich weer zien, net als in de Zeeuwse Raboster van anderhalve week geleden.

Het verslagje van Fonny Kint, de ploegleider van Rabo Lady Force:

Drie dames reden in het begin van de wedstrijd weg, te weten Loes Markering (Nederland Bloeit), Irene van den Broek (Leontien.nl) en even later Mascha Pijnenborg (Red Sun Cyclingteam). De tegenaanval kwam van Baukje Doedée (Rabo Lady Force) die gecounterd werd door Loes Gunnewijk (de latere kampioen van Nederland Bloeit) en Lucinda Brand (Leontien.nl).

Zo kregen we al vrij vroeg zes dames aan de leiding. Onder impuls van Cervelo kwam men terug tot 15 seconden, maar na een versnelling in de kopgroep liep de voorsprong weer op tot boven een minuut. Totdat Marianne Vos (Nederland Bloeit) met in het wiel Chantal Blaak (Leontien.nl) de sprong naar voren waagde. In één ruk reden ze naar de kopgroep toe, waarna op de Adsteeg, Chantal Blaak, Loes Markering en Baukje Doedee moesten lossen.

Die werden bijgehaald door een groepje van 17 rensters die terugkwamen tot op een tiental seconden. Het gat kregen ze nooit volledig dicht, maar dit alles leverden wel de twee snelste ronden op. Uiteindelijk loste even later ook nog Mascha Pijnenborg uit de kopgroep en kregen we een kopgroep van vier met daarachter een groep van een 20-tal rensters die de jacht uiteindelijk opgaven.

Het grote peloton reed toen al verderop en moest afsprinten. Loes Gunnewijk werd kampioen, Baukje Doedee uit Driewegen werd 24e. Uit de grote groep was nog een klein groepje ontsnapt met Birgit Lavrijssen uit Kapelle, die zo nog 27e finishte. In het peloton finishten Anne Eversdijk uit Kapelle op de 34e plaats, Marissa Otten 45e en Agnieta Francke uit Koudekerke 63e.

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Actueel, Dames, Dameswielrennen, Rabo Lady Force

Rochelle Gilmore mag net als Lizzy Armitstead in gallerij wielrensters en fotomodellen

Frits Bakker

MIDDELBURG – Kijk, dat zijn nog eens mooie reacties op het blog. Wij hadden vorige week tijdens de Ster Zeeuwsche Eilanden een stukje getikt over sportbabes, omdat we vonden dat Lizzy Armitstead, de jeugdige renster uit de ploeg van Cervélo, niet zou misstaan. Daar kwam vanmorgen een reactie op uit een onbekende hoek.

,,Rochelle Gilmore zou ook niet misstaan in die gallerij en zij stond ook aan de start in de Ster Zeeuwsche Eilanden.” Zo werden wij getipt. We hebben eens gekeken en inderdaad: de Australische, die in Italië woont, heeft zich ook al aardig geprofileerd als wielrenster en fotomodel.

Rochelle Gilmore

We moeten elke keer weer concluderen dat de tijden van Piet Hoekstra, die riep dat vrouwenwielrennen een sport was voor dikke konten, ver achter ons ligt. Het oog wil tegenwoordig ook wat, de rensters nemen hun sport bloedserieus en hebben het gewicht van topsportsters. Wat Leontien deed in haar beste jaren was ook weer overdreven. Ik heb het zelf meegemaakt, op de boot naar Engeland waar de Tour Féminin startte, dat de Belgische Heidie van de Vijver aan het ontbijt precies kopieerde wat Leontien deed. Maar gezond bleek het allerminst.

Rochelle Gilmore

De meiden van nu zien er gezond uit, hebben mooie gewichten en soms willen ze dat weten ook. Lizzy Armitstead loopt er niet mee te koop, ze had met haar kleine postuurtje (55 kilo) vooral veel kou tijdens de Ster en stond vaak rillend op het podium.

Leontien met twee van haar toprensters, Chantal Blaak en Andrea Bosman.

Emilia Fahlin, die wij al eerder portretteerden, Rochelle Gilmore, de meiden van leontien.nl en vooral ook Italiaanse meiden kunnen behalve een carrière als wielrenster ook zo de wereld van de fotomodellen in. Daarvan laten we u graag op dit weblog een paar voorbeelden zien.

Vania Rossi, de vriendin van de omstreden Ricardo Riccó.

 

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Actueel, Dames, Dameswielrennen

De Ster van Cervélo, Kirsten, Birgit, Baukje en de ploegleider van Sram

Frits Bakker

WESTKAPELLE – Toen de balans werd opgemaakt, aan het eind van de Ster Zeeuwsche Eilanden, was het vooral opvallend dat niet Marianne Vos met haar ploeg, maar het Cervélo van Egon van Kessel vrijwel alle prijzen had weggekaapt. Kirsten Wild won zaterdagmiddag in Westkapelle het eindklassement, hoewel het verschil met haar ploeggenote Iris Slappendel maar vier seconden was. Het groen van de punten ging ook naar Kirsten Wild, Iris Slappendel won het rood van de tussensprints en Lizzy Armitstead het wit van de jongeren. Over een ongekende suprematie gesproken.

Het eindpodium van de Ster met Vera Koedooder (strijdlust), Kirsten Wild (gele en groene trui), Iris Slappendel (rood) en Lizzy Armitstead (jongeren). foto Edwin van 't Westeinde

De Rabo Ster Zeeuwsche Eilanden werd drie dagen lang op hoog niveau uitgevochten. De proloog in Vlissingen was boeiend tot het laatste moment, maar werd in de laatste ritten totaal naar de hand van Cervélo gezet. Vrijdagavond reed er in de finale een kopgroep van zo’n dertig rensters weg, Kirsten Wild won de eindsprint en bleef leidster. En zaterdag in Westkapelle ging de dagzege naar Janneke Kanis, maar kon de Zwolse Kirsten Wild na afloop toch het geel aantrekken.

Janneke Kanis won de sprint van de laatste etappe voor Iris Slappendel. foto Edwin van 't Westeinde

De slotetappe werd door de harde wind uit elkaar geslagen, waardoor veel rensters de eindstreep niet haalden. Twee Zeeuwse meiden, Birgit Lavrijssen en Baukje Doedee, bleven niettemin een opvallende rol spelen. Birgit reed vooral vrijdag buitengewoon sterk als debutante tussen gelouterde vrouwen. Ze handhaafde zich in de kopgroep en eindigde als achttiende. Baukje reed die dag een solo op Noord Beveland, waar ze, vertelde ze later, ontzettend van had genoten. ,,Ik had het gevoel dat dit het echte wielrennen is.”

Voor Anne Eversdijk was het vooral ploeteren in de achterhoede op de laatste dag. De veelbelovende renster uit Kapelle is veranderd van studie, zit in drukke tentamenweken en kan daardoor weinig trainen. Agnieta Francke zit in een kwakkelperiode, nadat ze in het voorjaar drie weken ziek is geweest. Birgit Lavrijssen werd keurig 22e in het eindklassement en vijfde in het klassement van de jongeren. Baukje Doedee eindigde als 28e, Sonja Boogaard werd zeventigste. Het team van Rabo Lady Force eindigde vooral dankzij Baukje als dertiende in het ploegenklassement.

Birgit Lavrijssen wordt voor de etappe van vrijdagavond toegesproken door jurylid Martin Bruin over het protest met de oortjes. foto Robert de Jonge

Birgit Lavrijssen deed vrijdagavond mee aan een opvallende actie in het peloton. Ze protesteerde met de ploeg van Red Sun, geleid door de ex-toprenster Heidie van de Vijver, tegen het verbod op communicatie in het peloton. De UCI vindt immers dat er geen oortjes meer mogen worden gebruikt, zodat de ploegleiders niet meer in contact kunnen staan met de renners en rensters.

De jury deelde vrijdagavond voor de start waarschuwingen uit, onder meer aan Birgit Lavrijssen, die door het internationale jurylid Martin Bruin streng werd toegesproken. ,,Het oortje verwijderen of je gaat uit koers.”

De ploegleidersauto van SRAM Eemland reed tijdens de tweede etappe van de weg en dook de sloot in. De inzittenden bleven ongedeerd. foto Wim de Koeijer.

Die dag was er ook een opvallend incident in de koers. De ploegleidersauto van SRAM Eemland moest een uitwijkmanoeuvre maken voor een renster en kwam op de zijkant in een sloot terecht. De inzittenden bleven gelukkig ongedeerd, de schade aan de auto viel ook mee.

De Raboster Zeeuwsche Eilanden bewees maar weer eens dat het zijn plaats op de internationale kalender meer dan waard is. Het podium was indrukwekkend, al was het jammer dat Marianne Vos er meer een trainingskoers van had gemaakt dan dat ze voor de winst reed, de organisatie was voortreffelijk, de koers bij vlagen zeer attractief. Dat verdient een groot compliment voor Wim Polderman en zijn organisatie.

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Actueel, Dames, Dameswielrennen, Raboster Zeeuwsche Eilanden, Wielersfeer

Lizzie Armitstead misstaat niet in gallerij van sportbabes met Timmer, Kournikova en Fahlin

Frits Bakker

VLISSINGEN – Voor een 21-jarig meisje met een racefiets heeft ze al een imponerend palmares bij elkaar gereden. Elizabeth (ook wel Lizzie) Armitstead, van 18 december 1988 uit Otley, heeft al goud gewonnen op de baan voor de World Cup, in het Europees kampioenschap, ze behoort tot de Britse Olympische ploeg, won goud met die ploeg op het WK achtervolging vorig jaar en begon dit jaar met een ritzege in de internationaal hoog aangeschreven etappekoers de Tour de l’Aude.

Het Britse talentje is bovenal ook een opvallende verschijning in de Rabo Ster Zeeuwsche Eilanden, die dit weekeinde op Zeeuwse grond wordt gereden. Ze behoort tot het succesvolle team van Cervélo, dat onder leiding van Egon van Kessel de proloog domineerde, kwam maar net buiten de top vijf, maar reed zich in de kijker met haar stijlvolle manier van rijden.

Lizzy Armitstead leidt het peloton.

De kenners – en die lopen er nogal eens rond in de rennerskaravaan bij een vrouwenkoers – voorspelen de Britse met haar ideale sportfiguur, koddige, gevlochten staartje en vrolijke gezicht bovendien een toekomst als sportbabe. Zo ver is het nog lang niet, maar misschien is het aardig om Lizzy nu al eens te portretteren tussen andere schoonheden en beroemdheden uit de sport.

Lizzy Armitstead in de Britse trui op de baan.

Anna Kournikova, die al snel is overgestapt van een carrière op de tennisbaan naar de glamour van een fotomodel.

Marianne Timmer, schaatsidool met de uitstraling van een sportbabe.

2 reacties

Opgeslagen onder Actueel, Dames, Raboster Zeeuwsche Eilanden, Sportbabes, Wielersfeer

Voor Agnieta, Egon, Liesbeth, Klaas, Bert en Simone

Frits Bakker

VLISSINGEN – De ex-bondscoach, Egon van Kessel, die nu de tactische scepter zwaait over het prachtige meidenteam van Cervélo, schiet met voor de koers aan. ,,Heb jij al gegeten, Frits, zullen we ergens een frietje halen? Je hebt het nog tegoed van me van in het wielercafé van de PZC.” Ik schiet even in de lach, denk even dat een man met zo’n status, met zo’n ploeg toch wel onderweg een stevige maaltijd heeft genoten. Maar Egon, dat weet ik al van toen we samen in de Tour Down Under zaten, is een man van het volk. Een ploegleider met een geweldige kijk op het wielrennen, veel tactisch vernuft, iemand die goed met zijn renners kan omgaan, maar die het hart wel eens te veel op de tong draagt. Dat heeft hem, denk ik, ook als bondscoach van de KNWU een beetje opgebroken, al wordt beweerd dat het kwam omdat Egon zelf geen grootse carrière als wielrenner achter de rug had.”

,,Wat doe jij hier nu, man”, zegt Egon, als hij in de friettent van de ex-tafeltennisser Kalun Yu de Zeeuwse wielertrots Joannathan Duinkerke met een bakje friet ontdekt. ,,Jij, friet eten, dat zou ik wel eens willen zien als je bij mij in de ploeg reed. Dat doe je toch niet man.” Het is een opmerking met een brede glimlach, die Joannathan wel kan waarderen. Toch voert hij een goedgelovig excuus aan: ,,Het moet toch kunnen zeg, één keer per week, voor de rest leef ik als een monnik voor mijn sport.”

Kirsten Wild van de sterke Cervéloploeg op weg naar de overwinning in de proloog. foto Edwin van 't Westeinde.

Het is de eerste dag van de Raboster Zeeuwsche Eilanden, een driedaagse wedstrijd door Zeeland, met veel toprensters aan de start zoals Marianne Vos, Kirsten Wild, Charlotte Becker, Chantal Blaak, Andrea Bosman, Iris Slappendel, Annemiek van Vleuten, Regina Bruins en Lizzy Armitstead. De topbezetting straalt er vanaf, alleen jammer dat HTC Columbia ontbreekt met de winnares van vorig jaar. Maar verder? De Ster Zeeuwsche Eilanden is een prachtige koers met een heerlijke organisatie.

Ik heb er nog nooit veel stress ontdekt in het team van Wim Polderman en vroeger Klaas Lenstra, die als organisator in ruste gisteravond ook weer zo’n ontspannen indruk maakte in de jurybus. ,,Mooi hè, wat een koers hè, zeg, hoe lang loop jij nou al mee? Ik heb vroeger ook nog met de PZC gereden hè?” Het klinkt allemaal zo aandoenlijk, zo vriendelijk, ik vergeet bijna dat ik er ben om te werken.

De jurybus is het domein van Simone, die de microfoon hanteert om tijden door te geven, Bert, die het publiek bedient van allerlei informatie en kan putten uit een schat aan informatie, Michiel, George en al die anderen die de koers in goede banen leiden. Martin Bruins, met een jarenlange ervaring in de Tour de France, is er zelfs, om maar aan te geven hoe belangrijk deze koers is op de internationale kalender.

Bert en Simone koketteren zo ongeveer op een manier zoals Bert en Ernie dat doen. Vrienden voor het leven, zou je bijna denken, af en toe een kwinkslag, soms ook met een strenge ondertoon. Kom er maar niet tussen, zegt een ander jurylid, want die twee, dat is een twee-eenheid. Wim Polderman, de voorzitter, laat zich af en toe even zien, maar krijgt een goed bedoelde uitbrander, omdat hij de finishlijn passeert waar de camera van George van der Sijpt op gericht is. ,,Wilt u dat nooit meer doen, meneer de voorzitter…”

Kijkje in het rennersveld genomen om de tijd naar de snelste renners te overbruggen. Egon van Kessel geeft nog wat laatste instructies aan zijn meiden, die hij, zo vertelt hij in een interview, laat rijden volgens een mannentactiek. ,,Wij rijden veel meer als ploeg”, zegt hij, ,,we doen anderen pijn op momenten dat we kunnen. Daardoor wint Marianne Vos dit jaar weinig en wij veel, hoe jammer ik dat als mens ook vind voor Marianne, omdat ik haar hoog heb zitten.”

Kirsten Wild, de latere winnares, Lizzy Armstead, één van de grote talenten van het Engelse baanwielrennen en Charlotte Becker willen tijdens de warming-up wel even poseren voor de foto voor de krant. Maar vooral lopen ze geconcentreerd rond, gefocust op de korte tijdrit van 7.1 kilometer die ze moeten rijden. En hoe? Kirsten Wild wint met een snelheid van 46.995 per uur voor Regina Bruins en Iris Slappendel. Charlotte Becker wordt vijfde, Lizzy Armitstead zesde en Sarah Düster elfde. Alle zes bij de eerste elf, een ongekend succes. En ook belangrijk: Marianne Vos wordt máár zevende, op 21 seconden van Kirsten Wild.

Ik heb Agnieta Francke even gesproken, die sukkelt met haar fysieke conditie. Drie weken ziek geweest in het voorjaar, daarna met de ploeg van Marianne Vos een meerdaagse in Tsjechië gereden, waar ze ook niet echt fit vandaan is gekomen. ,,Ik voel me vermoeid, zo sta ik ook elke morgen op. Misschien is het de combinatie van wielrennen en studeren die me opbreekt”, vertelde ze. Je kunt haar één ding niet ontzeggen: Agnieta blijft altijd lachen, hoe gekweld ze zich ook voelt. ,,Er komen wel weer betere tijden, hoor.”

Liesbeth de Vocht, ook van de ploeg van Marianne Vos, in haar Belgische kampioenstrui, heeft voor de starteen mooi verhaal. ,,Ik ben heel blij met die Belgische kampioenstrui, want ik had alles op de Ronde van Vlaanderen gezet dit jaar. Ik had er een hele winter naartoe getraind. We kwamen de eerste heuvels goed over, maar op weg naar de Eikenberg, waar ik met Marianne (Vos) in vierde, vijfde positie reed, stak er plotseling een man over. Ik zag hem, ik probeerde hem te ontwijken, maar kon het niet. En ik reed boven op hem.”

De Belgische kampioene Liesbeth de Vocht vertelt voor de proloog van de Ster haar verhaal over het hachelijke avontuur in de Ronde van Vlaanderen. foto Kees Lammers.

 De gevolgen waren verschrikkelijk. Ik kwam er slecht vanaf, kon niet meer verder, maar de man was er nog veel erger aan toe. Ik hoorde later dat het maar goed was dat hij 92 kilo woog, anders was het fataal afgelopen, want ik reed hem recht in zijn maag. Ik heb wel lang in de ziekenwagen moeten liggen, omdat ze veel aandacht voor de man hadden. Wat ik wel heel gek vond, was dat ik in de ziekenwagen een alcoholtest kreeg. Ik vroeg: denken jullie dat we nog in de tijd van Abdoelkader Zaaf leven, die in de Tour de France wijn in zijn bidon had gedaan, alleen ontsnapte en later werd gevonden, toen hij tegen een boom in slaap was gevallen.”

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Actueel, Dameswielrennen, Raboster Zeeuwsche Eilanden, Reportage, Wielersfeer

Kirsten Wild sprint van de ene naar de andere overwinning

Frits Bakker

BORSELE – Zaterdag in de Omloop van Borsele, zondag in de GP van de Stad Roeselare: op het sprintgeweld van Kirsten Wild staat al weken geen maat. De Zwolse renster (28) van het Cervélo team van ex-bondscoach Egon van Kessel heeft na een ongelukkige seizoenstart de smaak te pakken. In de Omloop van Borsele won ze zelfs voor de derde opeenvolgende keer.

Kirsten Wild is een sprintster van het zuiverste soort. Zaterdag toonde ze dat nog eens aan op de streep in Borsele, waar ze onder andere Marianne Vos ver achter zich liet. Maar behalve sprintster is Wild ook sterk in korte tijdritten en blijft ze onverstoorbaar in harde finales. Met die kwaliteiten teistert ze sinds kort weer het vrouwenpeloton, want behalve in de Omloop van Borsele en in de GP Roeselare won ze ook al in de Ronde van Gelderland op 17 april en in de GP Dottignies op 5 april.

Kirsten Wild is bezig aan een prachtige serie van overwinningen.

Egon van Kessel had het vrijdagavond al voorspeld in het Wielercafé van de PZC in Middelburg. Jeroen Blijlevens, ook ploegleider, zei: ,,Wij komen met Marianne Vos om te winnen.” ,,Zullen we zien”, zei Van Kessel, die wel wist hoe zeer Kirsten Wild deze wedstrijd voor de derde keer op haar palmares wilde bijschrijven.

Lees verder

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Actueel, Dameswielrennen, Jonge talenten, Junioren en nieuwelingen