Categorie archief: Wielerhistorie

‘Met je kop in de wind’ van start op Omroep Zeeland

MIDDELBURG – Het hoofdthema was het Zeeuwse wielrennen, de onderwerpen liepen uiteen van Theo Middelkamp, een monument in het Zeeuwse wielrennen, tot de zusjes Hage en van de Giro en de Tour in de Zeeuwse polders tot Fietsen tot je dood met Jo de Roo in de hoofdrol.

Arjan Smilde, ooit een prominente stageloper bij de PZC, nu programmamaker bij Voor de Buis productie in Rotterdam, werd gevraagd door Omroep Zeeland om een wielerserie te maken. De serie ging vanavond op Omroep Zeeland van start en is elk uur te zien. Het eerste thema ging over de Tour en de Giro, met prachtige beelden van het Zeeuwse landschap en de waterwerken.

Vier wielerkenners reageren op de dertien thema’s, waarvan er elke week, tot en met 13 december, één wordt uitgezonden. TV-commentator Maarten Ducrot, Peter de Jonge, hoofdredacteur van het Algemeen Dagblad met Zeeuwse roots, Piet Eversdijk, wielerverslaggever, Peter Ouwerkerk, journalist in ruste en schrijver van vele wielerboeken en Frits Bakker, sportverslaggever van de Provinciale Zeeuwse Courant, reageren op de thema’s met anekdotes, verhalen en herinneringen.

Volgende week gaat het over waaier-rijden en geeft de Toerclub Axel een demonstratie van deze specialiteit in de wielersport.

De thema’s en data van de uitzendingen zijn:

Proloog
20 september
Giro & Tour door de polder

Etappe 1
27  september
Altijd wind tegen

Etappe 2
04 oktober
Fietsen tot je dood
(Jo de Roo)

Etappe 3
11 oktober
Nieuwe Helden
(Birgit Lavrijsen & Nick van der Lijke)

Etappe 4
18 oktober
Het Cafe van Theofiel
(Theo Middelkamp)

Etappe 5
24 oktober
ID-wielrenners

Etappe 6
1 november
Zeeuwse Meisjes
(Zusjes Hage)

Etappe 7
8 november
Klimmen in de polder

Etappe 8
15 november
Het Fenomeen uit Yerseke
(Johnny Hoogerland)

Etappe 9
22 november
Verdwenen wielerbanen

Etappe 10
29 november
Middelkamp Leeft!
(ZRTC Theo Middelkamp)

Etappe 11
6 december
Waar is Jan Raas?

Etappe 12
13 december
Op dikke banden

2 reacties

Opgeslagen onder Actueel, Joannathan Duinkerke, Johnny Hoogerland, Nick Nieuwdorp, Nick van der Lijke, Ronde van Italie in Zeeland, Theo Middelkamp, Toeren en trimmen, Tour de France, Tour in Zeeland, Wielerhistorie, Wielersfeer, Zeeuwse beloften

Helden van vroeger rijden een superklassieker over kasseien en hellingen

Frits Bakker

TERNEUZEN – Zaterdag 1 mei dokkeren de Flandriens weer over de kasseien. Ze fietsen een Superklassieker langs de mooiste delen van de Ronde van Vlaanderen en Parijs-Roubaix. Voor wie het wil meemaken: U kan in het wiel van deze vedetten zelf de legendarische tocht over hellingen en kasseien afleggen. De leukste toertocht van het voorjaar, staat er in de uitnodiging!

De Markt in Oudenaarde, een wielerbastion voor de kenners, vormt dan het decor voor de Reünie der Flandriens. De organisatie schrijft: ,,Mannen die van afzien hun handelsmerk gemaakt hebben en de zware wedstrijden in Vlaanderen en Noord-Frankrijk mee tot de huidige mythische proporties hebben opgeblazen.”

En die ook sportief zijn gebleven, want Eric Vanderaerden, Adri van der Poel, Sean Kelly, Lucien Van Impe, Freddy Maertens, Eddy Planckaert, Fons de Wolf, Ludo Dierckxens, Ward Sels, Nico Mattan, Andrej Tchmil, Benoni Beheydt, José de Cauwer, Jean-Marie Wampers en vele anderen stappen samen met Johan Museeuw, de ‘Leeuw van Vlaanderen’ en Roger de Vlaeminck, ‘Monsieur Paris-Roubaix’, op de fiets en rijden samen van Oudenaarde via Koppenberg, Kwaremont en Patersberg naar de Carrefour de l’Arbre om daar de finale van Parijs-Roubaix te rijden, tot en met de aankomst op de wielerbaan van Roubaix.

Lees verder

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Actueel, Geschiedenis, Wielerhistorie, Wielersfeer

Bekijk de Paso di Gavia uit 1988

door René Schrier

Nadat ik Johan van de Velde gisteravond in het PZC wielercafé over die beruchte passage over die winterse berg in Italië hoorde, wilde ik het zelf nog wel eens zien. En het is inderdaad hels.
Het is altijd mooi om renners zelf over befaamde of beruchte etappes te horen vertellen. Wat dat betreft was het een geslaagde bijeenkomst gisteravond. Er komen er nog twee; een in Terneuzen en een in Yerseke.

Meer over het wielercafé op zeeuwsjaarvandefiets.nl

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Geschiedenis, Giro, Ronde van Italie, Wielerhistorie, Wielervideo's

We waren gek van Anderlecht en van Eddy Merckx

Frits Bakker

Zestien waren wij, jongens van Jan de Wit, nog meer verliefd op de bal dan op de meiden en opgegroeid met een passie voor de wielersport. Met brommertjes trokken wij de grens over, op naar het Vlaamse land, in vliegende vaart over de beruchte kasseien.

We waren gek van Anderlecht en van Eddy Merckx. De muur van mijn slaapkamer hing vol met de elftalfoto’s van de Belgische kampioen, waarin sterren als Pol van Himst, Jef Jurion en Laurent Verbiest speelden. En we reden door weer en wind heel Vlaanderen door om in kermiskoersen de Flandriens uit die tijd aan te moedigen.

Mijn wieleridool Eddy Merckx in de gele trui, die later zou zeggen dat hij geen echte Flandrien was.

Ze zijn zo heroïsch in beeld gebracht, de helden van de vélo, zo rond de Ronde van Vlaanderen en Parijs-Roubaix, de Flandriens van vroeger en van nu. Ik moet bekennen dat de verhalen van Johan Museeuw en Tom Boonen me niet aanspreken vergeleken met die van Briek Schotte, Merckx, Walter Godefroot en Roger de Vlaeminck.

Ze zijn de eretitel van Flandriens niet waard, vind ik, omdat die Vlamingen van nu weliswaar een mooie carrière op de kasseien rijden (of hebben gereden), maar zichzelf en de kijkers uitputten met irritante verhalen.

Die sprint van Milaan-San Remo, Tom, was Freire gewoon veel sneller?

,,Ik kon zijn wiel wel houden, maar hij was net ietske rapper weg, anders had ik gewonnen.’’

Die solo van Fabian Cancellara, zondag in de Ronde van Vlaanderen, Tom, die was toch onnavolgbaar?

,,Ik was net zo sterk als Fabian, alleen op de Muur moet ik effekes een gaatje laten vallen, omdat de kramp in mijn benen sloeg.’’

Lees verder

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Actueel, Klassiekers, Wielerhistorie, Wielersfeer

Voormalige Girohelden komen naar wielercafé in Middelburg

Frits Bakker

MIDDELBURG De Gaviapas in de Italiaanse Alpen is vooral berucht geworden in de Ronde van Italië van 1988. Johan van der Velde kwam op 8 juni van dat jaar als eerste boven in korte broek, met korte mouwtjes, maar onder onmenselijke omstandigheden. Bevangen door de kou begon hij aan de afdaling, waarin de Brabander de controle over de pedalen kwijtraakte en na een helse rit helemaal als laatste aan de finish kwam.

Over die ontberingen op de Gavia komt hij zijn verhaal doen in het wielercafé dat de PZC op vrijdagavond 23 april organiseert in het Voetbalmuseum in Middelburg. En natuurlijk gaat het ook over de Tour de France van 1980, waarin hij als debutant en meesterknecht Joop Zoetemelk in een heldenrol aan de eindoverwinning hielp.

Johan van der Velde komt besneeuwd en verkleumd op de top van de Gavia.

Zijn aanleg als klimmer was onmiskenbaar. Daarom werd hij na zijn debuut in de Tour met een veertiende plaats en zijn overwinning in de Dauphiné Liberé grote toekomst als ronderenner voorspeld. Als tijdrijder schoot hij evenwel tekort. Toen Van der Velde in Italiaanse dienst reed tussen 1984 en 1988 stortte hij zich zelfs in massasprints. Drie keer won hij de puntentrui in de Giro.

Jeroen Blijlevens, ook te gast in het wielercafé, bewaart veel mooie herinneringen aan de Giro van 1999, na de periode waarin de TVM-ploeg door dopingperikelen in de Tour buitenspel werd gezet. De sprinter koos  voor een ander avontuur en vertrok net als Bart Voskamp naar Polti. Voor deze Italiaanse ploeg won hij twee ritten in de Giro en droeg hij enkele dagen de roze leiderstrui.

Egon van Kessel uit Kerkdriel kreeg naam en faam als opleider van jonge talenten. Met zijn bezielende aanpak stond hij als jongerencoach aan de wieg van de doorbraak van Robert Gesink, Sebastian Langeveld en Martijn Maaskant. Na het overlijden van Gerrie Knetemann werd hij ook bondscoach van de profs.

Lees verder

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Actueel, Giro, Ronde van Italie, Wielerhistorie

We beleven de Ronde van Lombardije in het echt mee

Frits Bakker

BELLAGIO – ,,Kijk, hier heeft Johnny Hoogerland met de besten mee omhoog gereden.” Ik stoot mijn collega Jan Dagevos aan, als we de klim vanuit Bellagio maken naar Madonna del Ghisallo, waar de herdenkstenen staan van Fausto Coppi en Gino Bartali en honderden wielershirts als relekwieën van historische helden zijn te bewonderen. ,,Hoe is het mogelijk, al die haarspeldbochten en dan mee zijn met Samuel Sanchez, Philippe Gilbert, Yvan Basso, Cadel Evans, Alexander Vinokourov, Robert Gesink… Ik krijg in een moment van vertedering nog meer bewondering voor onze wielerbelofte uit Zeeland.

Twintig haarspeldbochten tellen we, soms zelfs met een stijgingspercentage van 14 procent. En ze blijven maar komen. Eerst acht vanuit het plaatsje Bellagio, dat zo schilderachtig aan het Meer van Como ligt. En daarna, na een kort stukje dat af en toe zelfs naar beneden gaat, nog eens acht bochten. Ik zie de reportage van de Ronde van Lombardije nog voor me. Johnny Hoogerland vrijwel voortdurend op de voorste rijen, uiteindelijk sprintend voor een mooie vijfde plaats achter Philippe Gilbert, Samuel Sanchez, Alexandr Kolobnev en Luca Paolini, maar voor Robert Gesink, Aleksander Vinokourov, Daniel Martin, Juan Jose Cobo en Cadel Evans.

Het fraaie uitzicht vanaf de flanken van de col die naar Madonna del Ghisallo voert. foto Frits Bakker

We zien het voor ons en dromen weg. ,,Zou Johnny ook hebben gezien hoe mooi het uitzicht hier is op de bergen en op het meer”, zegt Jan. Ik denk het niet, antwoord ik, want in zo’n finale van de Ronde van Lombardije, op veertig kilometer van de finish, heb je wel wat meer te doen dan van het uitzicht genieten. Het kerkje in Madonna del Ghisallo, met de monumenten van Coppi en Bartali, heeft hij natuurlijk ook niet gezien. Wel de klokken horen luiden, want dat doen ze daar altijd als de klassieker voorbij raast op weg naar de eindstreep in Como.

Jan duikt nog even in de boeken. ,,We mogen niet vergeten dat Jo de Roo, ook één van ons, hier heeft gewonnen in 1962, in het jaar dat hij ook Parijs-Tours en Bordeaux-Parijs al had gewonnen. En één jaar later, in 1963, won hij nog eens zowel Parijs-Tours als de Ronde van Lombardije. En ongetwijfeld zullen ze dan ook deze lastige finale hebben gereden.”

Ik stuur een sms’je naar Johnny met de tekst: ,,Hoe is het met je rug? En ik rijd (met de auto) op de laatste klim van de Ronde van Lombardije. We krijgen alleen maar meer bewondering voor je.” Hij reageert niet direct, zeker in behandeling met zijn blessure die hij heeft opgelopen in Parijs-Nice.

Maar één ding weten we na vandaag zeker. Wie in zo’n topkoers mee kan rijden met de besten, gaat zeker nog veel moois laten zien. We hebben de klokken van het kerkje niet gehoord, maar hebben wel de zwarte sneeuw gezien van een ongelooflijk zware klassieker.

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Actueel, Johnny Hoogerland, Klassiekers, Wielerhistorie, Wielersfeer

Ik zal toch even aan Nokere Koerse moeten denken

Frits Bakker

TERNEUZEN – Tja, vannacht vertrekken we naar Italië, mijn goede collega Jan Dagevos en ik. Vandaag nog wat geregeld met de auto, die kapot was en op het laatste moment moest worden vervangen. ,,Typisch Frits”, zei Jan, die veel vertrouwen in me heeft, maar toch rekening houdt met een gedenkwaardig reisje. Vannacht vertrekken. En woensdag dan, Nokere Koerse?

Ik zal het moeten missen dit jaar, da’s best wel jammer. Nokere Koerse is de mooiste kermiskoers van België. Wij hebben er met een man of vijf de gewoonte van gemaakt om zelf  ’s morgens op de racefiets vanuit Terneuzen en Axel te vertrekken. De route naar Nokere, of eigenlijk eerst naar de start in Oudenaerde, geeft nog wel eens problemen, want we kennen de weg niet zo goed. Zo kon het gebeuren dat we eens een jaar rondjes hebben gedraaid rond de Dampoort in Gent, omdat we niet wisten welke kant we uit moesten.

Wat een heerlijk dagje altijd. Meestal schijnt er wel een sluimerend zonnetje als we in Oudenaarde aankomen. Dan kijken we even op het plein voor het stadhuis, waar de ploegbussen komen aangereden, waar je een praatje met de ploegleiders kan maken en de renners zich langzaam opmaken voor de koers. Voor één grote ronde en een grote lus, over Waregem, Kruishoutem naar de klim in Nokere.

Dan rijden we vanaf de Markt in Oudenaerde over een heuvelachtig parkoers naar Kruishoutem, waar we ons in de schuur van het prachtige café Het Kloefke mogen verkleden van de eigenares. D’r staat een teiltje klaar waar we ons in koud water mogen wassen. En daarna duiken we het restaurantje in voor een Dagschotel van drie gangen. Prijs, hooguit acht euro, waar maak je dat nog mee.

Graeme Brown won vorig jaar Nokere Koerse in de sprint voor Ben Swift en Sebastien Chavanel.

Ja, de klim in Nokere, de beruchte klim. Hij is misschien hooguit honderd meter, met scheve kasseien, nogal stijl, in de finale nogal moeilijk, omdat de echte hardrijders er dan keihard tegenop rijden. Ik vergeet nooit het jaar dat Jeroen Blijlevens alle ronden dat hij Nokere Berg opreed vanachter zat en in de laatste sprint voor alles uitreed en won.

Dat kan dus ook, op de pure macht naar boven zonder dat je over klimmersbenen beschikt.

Wat Nokere Koerse ook zo mooi maakt is de kermis aan de voet van de berg met al die bookmakers die er op hun stoeltje de cijfertjes van elke deelnemer bijhouden. Dat werkt zo: als Tom Boonen rijdt, dan staat hij in het begin van de koers vaak 1 op 2. Wat wil zeggen dat je twee keer de inleg krijgt als Boonen wint. Dus honderd euro betalen, tweehonderd krijgen.

Met een krijtje veranderen de cijfers per ronde. Stel dat er een kopgroepje met onbekende renners wegrijdt. Voor een renner die 1 op 25 stond, waarvoor je dus 25 keer je inleg terugkreeg, wordt dat ineens 1 op 4, omdat hij met de koplopers een voorsprong heeft en kans heeft om te winnen. De bookmaker staat vaak ook via zijn mobieltje met mensen onderweg in contact. Greg van Avermaet springt alleen weg? Met een krijtstreep wordt de Belg van 1 op 5 razendsnel naar 1 op 2 gezet.

Tja, Nokere Koerse, ik zal het toch even missen deze week. We zitten die avond vermoedelijk aan het Comomeer, in een heerlijk restaurantje, omdat we de andere dag het kerkje gaan bezoeken waar de gedenkstenen staan van Fausto Coppi en Gino Bartali. Dat is wielerhistorie, ik weet het, veel meer nog dan Nokere, dat alleen een hoogtijdag is voor de Vlamingen.

2 reacties

Opgeslagen onder Actueel, Belgische koersen, Wielerhistorie, Wielersfeer